Коҳиши табъи ман аз фитрати бибок худ аст

کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

Шамъро барқи фанои шуълаи идрок худ аст

شمع را برق فنا شعلهٔ ادراک خود است

Ғайри мушкил ки шавад доми асирони вафо

غیر مشکل‌که شود دام اسیران وفا

Қафаси ваҳшати субҳами ҷигари чок худ аст

قفس وحشت صبحم جگر چاک خود است

Барнагардем сар аз доираи ҳайронӣ

برنگردیم سر از دایره حیرانی

Шабнами мо нигаҳи дидҳءи намнок худ аст

شبنم ما نگه دیدهء نمناک خود است

Ранги битобии дил аз нафас ман пайдост

رنگ بیتابی دل از نفس من پیداست

Гардани шишаи ин бодаи раги ток худ аст

گردن شیشهٔ این باده رگ تاک خود است

Тӯбои ӣнҷои самараши қобил длбстн нест

طوبی اینجا ثمرش قابل دلبستن نیست

Зоҳид аз бихбрии решаи мисвок худ аст

زاهد از بیخبری ریشهٔ مسواک خود است

Гар дил аз шарми карам об шавад эсор аст

گر دل از شرم‌ کرم آب شود ایثار است

Вар на гавҳари ҳамаи ҷои уқдаи имсок худ аст

ور نه ‌گوهر همه‌ جا عقده امساک خود است

Нест дилро чу шикасти анҷумани офиятӣ

نیست دل را چو شکست انجمن عافیتی

Садафи гавҳари мо синаи сад чок худ аст

صدف‌ گوهر ما سینهٔ صد چاک خود است

Гирдбод аз нафаси сӯхта домӣ дорад

گردباد از نفس سوخته دامی دارد

Сайди ин бодия дар ҳалқаи фитрок худ аст

صید این بادیه در حلقهٔ فتراک خود است

Зарару нафъ ҷаҳонаст ба нисбат варна

ضرر و نفع جهان است به نسبت ورنه

Заҳр дар олами худ соҳиби тирёк худ аст

زهر در عالم خود صاحب تریاک خود است

Дил ба хӯн метапад аз шухии ҷавлони нафас

دل به خون می‌تپد از شوخی جولان نفس

Мавҷи битобии ин баҳри зи хошок худ аст

موج بیتابی این بحر ز خاشاک خود است

Шуъларо саҷда гуҳӣ нест чу хокистари хеш

شعله را سجده‌گهی نیست چو خاکستر خویش

Ҷабҳаи мо нқти доираи хок худ аст

جبههٔ ما نُقَطِ دایرهٔ خاک خود است

Бедил аз содаи дилии оина лабрез сафост

بیدل از ساده ‌دلی آینه لبریز صفاست

Оби ин чашмаи зи мавҷи назари пок худ аст

آب این چشمه ز موج نظر پاک خود است