Хоб дар чашму нафас бар дили маҳзун бор аст
خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است
Азкаҳи даврам ки ба худ сохтанам душвор аст
ازکه دورمکه به خود ساختنم دشوار است
Арақи шарми ту , азчшми ҷаҳон , шасти нигоҳ
عرق شرم تو، ازچشم جهان، شست نگاه
Гртў хиҷлат накашӣ , оинаҳо бисёр аст
گرتو خجلت نکشی، آینهها بسیار است
Гӯшаи чашми ту маҳрӯмӣ кас напасандад
گوشهٔ چشم تو محرومیکس نپسندد
Гар тағофули мижаи хобоанди нигаҳ бедор аст
گر تغافل مژه خواباند نگه بیدار است
Наравад ҳақи вафои адаби азгрдни мо
نرود حق وفای ادب ازگردن ما
Мавҷро бастани гўҳрграҳ зуннор аст
موج را بستنگوهرگره زنار است
Дар мақомӣ ки ҷунуни нашъа иззат дорад
در مقامیکه جنون نشئهٔ عزت دارد
Пой беобила яксар , сар бедастор аст
پای بیآبله یکسر، سر بیدستار است
Обрӯ то ба куҷо , хок мазаллат нашавад
آبرو تا بهکجا، خاک مذلت نشود
Ҳирс дар саъии талаб , ончӣ надорад , ор аст
حرص در سعی طلب، آنچه ندارد، عار است
Зару симӣ ки кунӣ ҷамъи вабаи дарвеши диҳӣ
زر و سیمیکهکنی جمع وبه درویش دهی
Табъгар нанг фузулӣ накушуд эсор аст
طبعگر ننگ فضولی نکشد ایثار است
Хоҷа то чанд набандад ба тағофули дргўш
خواجه تا چند نبندد به تغافل درگوش
Шӯри ҳангомаи муҳтоҷи димоғ Афшор аст
شور هنگامهٔ محتاج دماغ افشار است
Токии андӯҳи каҷу рости зи дунёи бурдан
تاکیاندوهکج و راست ز دنیا بردن
Муҳраи арсаи шатранҷ ба сад рафтор аст
مهرهٔ عرصهٔ شطرنج به صد رفتار است
Ғофилон , чанд ҳаво тоз ҷунун бояд буд
غافلان، چند هوا تاز جنون باید بود
Кисвати саркашии шамъи гиребон вор аст
کسوت سرکشی شمعگریبانوار است
Бедили охир ба сари хеши қадам бояд зад
بیدل آخر به سر خویش قدم باید زد
Ҷодаи манзили таҳқиқи хат паргор аст
جادهٔ منزل تحقیق خط پرگار است