Ризқ , хлўтгаҳи андешаи рӯзӣ хор аст

رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

Донаи ҳаргоҳи мижаи бозкнд минқор аст

دانه هرگاه مژه بازکند منقار است

Қатра мо нашуд огоҳи тааммул , варна

قطرهٔ ما نشد آگاه تامل‌، ورنه

Мавҷи ин баҳри гҳрхизи гиребон зор аст

موج این بحر گهرخیز گریبان زار است

Улфати ҷисми сафои дил мо дод ба занг

الفت جسم صفای دل ما داد به زنگ

Оби ин оина яксар арақ глкор аст

آب این آینه یکسر عرق‌ گلکار است

Тарафи домони таъаллуқи зи харош эмин нест

طرف دامان تعلق ز خراش ایمن نیست

Муфти девона ки саҳрои ҷунун бехор аст

مفت ‌دیوانه‌ که صحرای ‌جنون بی‌خار است

Аз каҷи андешии дили вазъи ҷаҳон дилкаш нест

از کج‌اندیشی ‌دل وضع جهان دلکش نیست

Ғам тимсол махӯр оина ноҳамвор аст

غم تمثال مخور آینه ناهموار است

Бар тааюн задае заҳмати таҳқиқи мада

بر تعین زده‌ای زحمت تحقیق مده

Сари савдоеи сомон ба гиребон бор аст

سر سودایی سامان به گریبان بار است

Дар баҳорӣ ки сару барги тараб ранг фаност

در بهاری‌که سر و برگ طرب رنگ فناست

Даст бар сар заданат ба згл дастор аст

دست بر سر زدنت به زگل دستار است

Адаб омӯз ҳўстозии ғифлати перии сет

ادب آموز هوستازی غفلت پیری‌ست

Сояро пой ба доман , зи хам девор аст

سایه را پای به دامن‌، ز خم دیوار است

Рангҳо бол фишон меравад ва ме ояд

رنگها بال‌فشان می‌رود و می‌آید

Ин чамани олами таҷдиди куҳан такрор аст

این چمن عالم تجدید کهن تکرار است

эй надомати мади д ӣ каз ғами асбоби ҷаҳон

ای ندامت مد‌د‌ی کز غم اسباب جهان

Даст судан ҳавасӣ дораду пар бекор аст

دست سودن هوسی دارد و پُر بیکار است

Бедил аз зиндагӣ охир натавон ҷони бурдан

بیدل از زندگی آخر نتوان جان بردن

Ранги ин боғи ҳаваси оташ безинҳор аст

رنگ این باغ هوس آتش بی‌زنهار است