Ҳисобӣ нест бо ваҳшати ҷунуни комили мо ро

حسابی نیست با وحشت جنون‌ کامل ما را

Магари Лайлӣ ба дӯши ҷилваи бандади маҳмили мо ро

مگر لیلی به دوش جلوه بندد محمل ما را

Муҳаббати бас ки буд аз ҷилваи муштоқони ин маҳфил

محبت بس‌که بود از جلوه‌مشتاقان این محفل

Ба таъмири нигаҳ чун шамъи баради обу гули мо ро

به‌ تعمیر نگه چون شمع برد آب و گل ما را

Надорад гардани таслим беш аз сояи мӯе

ندارد گردن تسلیم بیش از سایهٔ مویی

Абас бар мо тнк карданд теғи қотили мо ро

عبث بر ما تنک‌ کردند تیغ قاتل ما را

Ғубори эҳтиёҷи амвоҷи дарё хушк ме созад

غبار احتیاج امواج دریا خشک می‌سازد

Айёр кам мгириди обрӯии соили мо ро

عیار کم مگیرید آبروی سایل ما را

Сафои дил ба ҳайрати басти нақш парда ҳастӣ

صفای دل به حیرت بست نقش پردهٔ هستی

Фурӯғи шамъи ком аждаҳо шуд маҳфили мо ро

فروغ شمع‌ کام اژدها شد محفل ما را

Адабгоҳи вафо онгаҳ проФшонӣ чаҳ нангаст ин

ادبگاه وفا آنگه پرافشانی چه ننگ است این

Тапидани хок бар сар кард охири бсмли мо ро

تپیدن خاک بر سر کرد آخر بسمل ما را

Дил аз саъии амл бар вазъ оромидаҳ ме ларзад

دل از سعی امل بر وضع آرامیده می‌لرزد

Мабодои дурбинӣ ҷода созад манзили мо ро

مبادا دوربینی جاده سازد منزل ما را

Шикасти орзӯи зин беш натавон дар гиреҳ бастан

شکست آرزو زین بیش نتوان در گره بستن

Гарони ҷонии з ҳар сӯ бар дил мо зад дили мо ро

گران‌جانی ز هر سو بر دل ما زد دل ما را

зи хушкиҳои вазъи офият тар мешавад ҳиммат

ز خشکی‌های وضع عافیت تر می‌شود همت

Арақ эй кош дар дарёи нишонди соҳили мо ро

عرق ای‌کاش در دریا نشاند ساحل ما را

Тамиз аз соя мумкин нест фарқ дӯд бардорад

تمیز از سایه ممکن نیست فرق دود بردارد

Ба рӯй шуълагар пошии ғубори коҳили мо ро

به روی شعله‌ گر پاشی غبار کاهل ما را

Ҳубоби пуч аз оби гуҳар умедҳо дорад

حباب پوچ از آب گهر امیدها دارد

Худовандо ба ҳақи дил бибахшо бедили мо ро

خداوندا به حق دل ببخشا بیدل ما را