Бас ки дашт аз нақши пои Лайлии мо пургул аст

بس که دشت از نقش پای لیلی ما پرگل است

Грбод аз шӯри маҷнӯни ошён булбул аст

گردباد از شور مجنون آشیان بلبل است

Ҳасани хомӯш аз забон ишқ дорад тарҷумон

حسن خاموش از زبان عشق دارد ترجمان

Сарви минои ҷилваро кукуии қамарӣ қлқл аст

سرو مینا جلوه را کوکوی قمری قلقل است

Бас ки мазмуни назокати сарф сртопоӣ ӯст

بس که مضمون نزاکت صرف سرتاپای اوست

Гар кафи дасташ хаттӣ дорад раги барг гул аст

گر کف دستش خطی دارد رگ برگ گل است

Дар хароши захми арзи равнақи дил дида ам

در خراش زخم عرض رونق دل دیده‌ام

Чашмаи ойӣнаро ҷавҳари ҳуҷум сунбул аст

چشمهٔ آیینه را جوهر هجوم سنبل است

Нест кулуфти тан ба ташриф қаноат дода ро

نیست‌ کلفت تن به تشریف قناعت داده را

Ғунчаро сад перҳан болидан аз як фар гул аст

غنچه را صد پیرهن بالیدن از یک فر گل است

Одамиро бар либоси суфу атлас фахр нест

آدمی را بر لباس صوف و اطلس فخر نیست

Дида бошӣ ин қумоши аксари сутуронро ҷл аст

دیده باشی این قماش اکثر ستوران را جل است

Ҳамчуи умрии сарви ҳам аз банди ғам озод нест

همچو عمری سرو هم از بند غم آزاد نیست

Ҳасану ишқи ӣнҷо ба пои занҷир ва бар гардан ғул аст

حسن و عشق اینجا به پا زنجیر و بر گردن غل‌ است

Бо қад хам гашта азҳастӣ тавон осони гузашт

با قد خم‌گشته از هستی توان آسان گذشت

Киштии ?утгар вожгӯн гардад дар ин дил бо пул аст

کشتی‌ات گر واژگون گردد در این دل با پل است

Баъди мурдани ҳам неам бедастгоҳ май кашӣ

بعد مردن هم نی‌ام بی‌دستگاه میْ‌کشی

Аз кафи хоки ман аз нақши қадами ҷом мл аст

از کف خاک من از نقش قدم جام مل است

Бедил аз халқанд хубони чамани сайёди дил

بیدل از خلقند خوبان چمن صیاد دل

Шоҳиди гулро ҳамон ошФтни бӯ кокул аст

شاهد گل را همان آشفتن بو کاکل است