Олами эҷоди ъшртхонаҳи ҷузв ва кул аст
عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است
Дар баҳори ранг ҳар ҷои чашми вогрдд гул аст
در بهار رنگ هر جا چشم واگردد گل است
Гар таъаммули зини чаман рамз хамӯшон вокшд
گر تأمل زین چمن رمز خموشان واکشد
Дар намакдони лаб ҳар ғунча , шӯр булбул аст
در نمکدان لب هر غنچه، شور بلبل است
наме тавон дар тухм дидани шоху барги нахл ро
میتوان در تخم دیدن شاخ و برگ نخل را
Ҷузв чун комил шавад ойӣнаи ҳасан кул аст
جزو چون کامل شود آیینهٔ حسنکل است
Дастранҷ ҳар кас аз паҳлавии кӯшиш ҳои ӯст
دسترنج هر کس از پهلوی کوششهای اوست
Решаи ток аз давидан чун арақи орад мл аст
ریشهٔ تاک از دویدن چون عرق آرد مل است
Табъи мо танҳо асири дастгоҳ айш нест
طبع ما تنها اسیر دستگاه عیش نیست
То бигирад дили ғам бе нохунии ҳам чнгл аст
تا بگیرد دل غم بیناخنی هم چنگل است
Дар паноҳи шуъла , роҳат бар варем аз файзи ишқ
در پناه شعله، راحت بر وریم از فیض عشق
Доғи савдо бар сари мо сояи барг гул аст
داغ سودا بر سر ما سایهٔ برگ گل است
Шӯри мастиҳои мо хиҷлати каш ифлос нест
شور مستیهای ما خجلتکش افلاس نیست
То шикастани шишаи мо ошён қлқл аст
تا شکستن شیشهٔ ما آشیان قلقل است
Пери гаштӣ бо ҳуҷуми гиря бояд сохтан
پیر گشتی با هجوم گریه باید ساختن
Сайли ин саҳрои ҳама дар ҳалқаи чашм пул аст
سیل این صحرا همه در حلقهٔ چشم پل است
Бас ки гӯии шухӣ аз ҳам бардааст аҷзои ҳасан
بس که گوی شوخی از هم برده است اجزای حسن
Абрӯ аз дунболаи дории пеши пеш кокул аст
ابرو از دنبالهداری پیش پیش کاکل است
Файзи ин гулшан чаҳ имконаст бедил кам шавад
فیض این گلشن چه امکان است بیدل کم شود
Сояи гул чун парешон шуд баҳор сунбул аст
سایهٔ گل چون پریشان شد بهار سنبل است