Умрии сет ба ҳайрати нафаси сӯхта ром аст

عمری‌ست به حیرت نفسِ سوخته رام است

Ин мастӣ осӯда надонам з чаҳ ҷом аст

این مستی آسوده‌ ندانم ز چه جام است

Ғофил машав эй бехабар аз шӯриши ин баҳр

غافل مشو ای بی‌خبر از شورشِ این بحر

Омад - шуд амвоҷи нафас , марг паём аст

آمد-شدِ امواجِ نَفَس‌، مرگِ پیام است

Бетоқат шавқему ҷабини доғи суҷудии сет

بی‌طاقتِ شوقیم و جبین داغ سجودی‌ست

Бтхонаҳ дар ин роҳ чаҳу каъба кадом аст

بتخانه در این راه چه و کعبه‌ کدام است

Чун ғунча ба ҳар атсаи биҷои мада аз даст

چون غنچه به هر عطسهٔ بیجا مده از دست

Зон гул май бӯе ки ба миноӣ машом аст

زان گُل‌ مِی‌ِ بویی که به مینای مشام است

Шабнами сифат аз бас ки дарин боғ заъифем

شبنم‌صفت از بس که درین باغ ضعیفیم

Бар тоири мо буии гулии печиш дом аст

بر طایرِ ما بوی‌ گلی پیچشِ دام است

Мо бебасарон , нози маориф чаҳ фурушем

ما بی‌بصران‌، نازِ معارف‌ چه فروشیم

Нури назари шаби пурҳҳо , зулмат шом аст

نورِ نظرِ شب‌پره‌ها، ظلمتِ شام است

Аз чоки дилу доғи ҷигар чора надорад

از چاکِ دل و داغ جگر چاره ندارد

Он кас ки ба олам чу нигини толиб ном аст

آن‌ کس‌ که به عالم چو نگین طالبِ نام است

Ҳарчанд ҳама шуъла таровад зи лаби шамъ

هرچند همه شعله تراود ز لبِ شمع

Дар мактаби мо соҳиби як мисра хом аст

در مکتبِ ما صاحبِ یک مصرعِ خام است

Бе тоби фанои он ҳама кӯшиш напасандад

بی‌تابِ فنا آن همه‌ کوشش نپسندد

Осӯдагӣ аз ҷодаи бсмли ду се гом аст

آسودگی از جادهٔ بِسمِل دو سه گام است

Гардун на ҳамин санг ба минои дили андохт

گردون نه همین سنگ به مینای دل انداخت

Он ранг ки нишкаст дар ин боғ кадом аст

آن رنگ‌ که نشکست در‌ این باغ‌ کدام است

Бедил агар огаҳи шӯй аз илм хамӯшӣ

بیدل اگر آگه شوی از علم خموشی

Таҳсили камоли ту ба як ҳарф тамом аст

تحصیل‌ِ کمالِ تو به یک حرف تمام است

Хониш
ғзл шморҳ 527 — фотмҳ зндӣ