Амрўзкаҳи умед ба кӯии ту муқӣм аст

امروزکه امید به‌کوی تو مقیم است

Гар боли гушойами дили парвози ду ним аст

گر بال گشایم دل پرواز دو نیم است

Натавон зи серуми баради ҳавои дами теғат

نتوان ز سرم برد هوای دم تیغت

Ин ғунчаи гиреҳи бастаи умед насим аст

این غنچه‌گره بستهٔ امید نسیم است

Шуд ҳоҷати мо пардаи барандози Ганаят

شد حاجت ما پرده‌برانداز غنایت

Соили ҳамаи ҷои оина розкрим аст

سایل همه جا آینهٔ رازکریم است

Файзи нзркист ки дрглшни имкон

فیض نظرکیست که درگلشن امکان

Ҳар барги гули амрўзкФ даст кулем аст

هر برگ‌گل امروزکف دست‌کلیم است

Ҷзкоҳш ҷон нест зи ҳамсуҳбати саркаш

جزکاهش جان نیست ز همصحبت سرکش

Гирён буд он мум ки бо шуъла надим аст

گریان بود آن موم‌که با شعله ندیم است

Бар софи замирон буд ошӯби ҳаводис

بر صاف‌ضمیران بود آشوب حوادث

Сад мавҷи кашокаш ба сар дар ятем аст

صد موج‌کشاکش به سر در یتیم است

Пайвастаи пари овози бўдкосаҳи холӣ

پیوسته پر آواز بودکاسهٔ خالی

Пургӯйии аблаҳи асари табъ сқим аст

پرگویی ابله اثر طبع سقیم است

Осӯдаи дилии улфат яъсаст вагарна

آسوده‌دلی الفت یأس است وگرنه

Умеди ҳам ӣнҷо чаҳ кам аззҳмт бим аст

امید هم اینجا چه‌کم اززحمت بیم است

Ҳайрони талаби моя тмииз надорад

حیران طلب مایهٔ تمییز ندارد

Дар чашми гадои шшҷҳт осоркрим аст

در چشم گدا ششجهت آثارکریم است

Берангӣ гулшан нашавад ҳмсФргл

بی‌رنگی گلشن نشود همسفرگل

Ойӣнаи з худ мераваду ҷилва муқӣм аст

آیینه ز خود می‌رود و جلوه مقیم است

Бедили зи ҷгрсўхтгӣ чора надорам

بیدل ز جگرسوختگی چاره ندارم

Бо доғи марои лолаи сифати аҳд қадим аст

با داغ مرا لاله‌صفت‌عهد قدیم است