Ниқоби ориз глҷўш кардае мо ро

نقاب عارض گلجوش کرده‌ای ما را

Ту ҷилваи дорӣ ва рӯпӯш кардае мо ро

تو جلوه داری و روپوش‌ کرده‌ای ما را

зи худ тиҳӣ шудагонгар на аз ту лабрезанд

ز خود تهی‌شدگان‌ گر نه از تو لبریزند

Дигар барои чаҳ оғӯш кардае мо ро

دگر برای چه آغوش‌ کرده‌ای ما را

Хароби майкадаи олами хаёли тўоим

خراب میکدهٔ عالم خیال توایم

Чаҳ машрабӣ ! ки қадаҳ нӯш кардае мо ро

چه مشربی‌! که قدح‌نوش‌ کرده‌ای ما را

Намӯд зарраи тилисми ҳузур хуршед аст

نمودِ ذره طلسمِ حضور خورشید است

Ки гуфтааст фаромӯш кардае моро ?

که‌ گفته است فراموش کرده‌ای ما را؟

зи табъи қатра наме ҷуз муҳӣт натавон ёфт

ز طبع قطره نَمی جز محیط نتوان‌ یافت

Ту май троўӣ агар ҷӯш кардае мо ро

تو می‌تراوی اگر جوش‌ کرده‌ای ما را

Ба ранги оташи ёқӯт , моу хомӯшӣ

به رنگ آتش یاقوت، ما و خاموشی

Ки ҳукм “ хӯни шӯу мхрўш “ кардае мо ро

که حکمِ "خون شو و مخروش‌" کرده‌ای ما را

Агар ба нола наярзем , рухсати оҳӣ

اگر به ناله نیرزیم‌، رخصتِ آهی

Наем шуъла ки хомӯш кардае мо ро

نه‌ایم شعله که خاموش‌ کرده‌ای ما را

Чаҳ бори кулуфтӣ эй зиндагӣ ки ҳамчуи ҳубоб

چه بارِ کلفتی‌ ای زندگی‌ که همچو حباب

Тамоми обила брдўш кардае мо ро

تمام آبله‌بردوش‌ کرده‌ای ما را

Чу чашми чашмаи хуршед ҳайратӣ дорем

چو چشم چشمهٔ خورشید حیرتی داریم

Ту эй мижаи з чаҳ хас пӯш кардае мо ро

تو ای مژه ز چه خس‌پوش‌ کرده‌ای ما را

Навой парда хокем як қалами бедил !

نوای پردهٔ خاکیم یک‌قلم بیدل!

Куҷост ибрат агар гӯш кардае моро ?

کجاست عبرت اگر گوش‌ کرده‌ای ما را؟