Чун ҳубоби ойӣна мооз хамӯшӣ равшан аст
چون حباب آیینهٔ مااز خموشی روشناست
Лаб ба ҳам бастани чароғи офиятро равған аст
لب به هم بستن چراغ عافیت را روغن است
Ёди озодии сети гулзори асирони қафас
یاد آزادیست گلزار اسیران قفس
Зиндагигар ъшртӣ дорад умед мурданаст ,
زندگیگر عشرتی دارد امید مردن است،
Тираи рӯзони брнёинд аз либоси оҷизӣ
تیرهروزان برنیایند از لباس عاجزی
Ҳмчўгисўи сояро афтодагии ҷузв тан аст
همچوگیسو سایه را افتادگی جزو تن است
Айби пўшиҳост дар сайри таҷарруди пешагон
عیبپوشیهاست در سیر تجرد پیشگان
Нақши пои сӯзани мо бахя пероҳан аст
نقش پای سوزن ما بخیهٔ پیراهن است
Сар наме тобами зи барқи фитна то дорам дилӣ
سر نمیتابم ز برق فتنه تا دارم دلی
Мавҷи оташи ҷўҳроиинаҳи доғ ман аст
موج آتش جوهرآیینهٔ داغ من است
Атласи афлок беш азпрдаҳ чашмӣ набӯд
اطلس افلاک بیش ازپردهٔ چشمی نبود
Чун нигаҳ урёнӣам аз танагӣ пероҳан аст
چون نگه عریانیام از تنگی پیراهن است
Нест аз машқи адаб дар фикри хеши афтоданам
نیست از مشق ادب در فکر خویش افتادنم
Ғунча то сар дргрибонаст по дар доман аст
غنچه تا سر درگریبان است پا در دامن است
Восилонро серума мебошад ғубори ҳодисот
واصلان را سرمه میباشد غبار حادثات
Чашми моҳӣ аз саводи мавҷи дарё равшан аст
چشمماهی از سواد موج دریا روشن است
Лолаи сон аз ибрати ҳоли дил пурхӯн мапурс
لالهسان از عبرت حال دل پرخون مپرس
Доғи чандини гулханами ойӣна дорглшн аст
داغ چندین گلخنم آیینهدارگلشن است
Ҳалқаи гирдоби ғайр аз печиш амвоҷ нест
حلقهٔگرداب غیر از پیچش امواج نیست
Уқдаи корӣ ки ман дорам ҳуҷум нохун аст
عقدهٔکاریکه من دارم هجوم ناخن است
эй зтиғи марги ғофили брнФси чандини мноз
ای زتیغ مرگ غافل برنفس چندین مناز
Нест ҷзнқши ҳубоби он сиркаи мавҷаш гардан аст
نیستجزنقش حبابآنسرکهموجشگردن است
Ҳамчуи дарёи бедил аз мавҷи бузургӣ дам мазан
همچو دریا بیدل از موج بزرگی دم مزن
Пушти дасти худ ба дандон надомат кандан аст
پشت دست خود به دندان ندامتکندن است