Хандаам субҳӣ ба сад чок гиребон ошност
خندهام صبحی به صد چاکِ گریبان آشناست
Гиряи сайлобӣ ба чандини дашт ва домон ошност
گریه سیلابی به چندین دشت و دامان آشناست
Сояамро ме тавон чун зулфи хубон шона кард
سایهام را میتوان چون زلفِ خوبان شانه کرد
Бас ки табъи ман ба сад фикр парешон ошност
بس که طبعِ من به صد فکرِ پریشان آشناست
Дастам аз дил барнаме дорад гудози орзӯ
دستم از دل برنمیدارد گدازِ آرزو
Сайл умрӣ шуд ки бо ин хона вайрон ошност
سیل عمری شد که با این خانه ویران آشناست
Аз фусуни носеҳон бар хеш май ларзам чу об
از فسونِ ناصحان بر خویش میلرزم چو آب
Як тани урёни ман бо сад зимистон ошност
یک تنِ عریانِ من با صد زمستان آشناست
Ҷаври ҳасану сабри ошиқ тавъам якдигаранд
جورِ حسن و صبرِ عاشق توأمِ یکدیگرند
Бо хаданг ӯ дили ман ҳамчу пайкон ошност
با خدنگِ او دل من همچو پیکان آشناست
Дўргрди васлам аммо дар тамошогоҳи шавқ
دورگردِ وصلم اما در تماشاگاهِ شوق
Бо дилами тири нигоҳаш то ба мижгон ошност
با دلم تیرِ نگاهش تا به مژگان آشناست
Нестам огаҳ чаҳ гул май чинам аз боғи ҷунун
نیستم آگه چه گل میچینم از باغِ جنون
Ин қадар донам ки дастам бо гиребон ошност
اینقدر دانم که دستم با گریبان آشناست
Ҳечкас дар боргоҳи огаҳӣ мардӯд нест
هیچکس در بارگاهِ آگهی مردود نیست
Софии ойӣна бо габр ва мусулмон ошност
صافیِ آیینه با گبر و مسلمان آشناست
Ғарқи дили шӯ то ба асрори ҳақиқати ворасӣ
غرقِ دل شو تا به اسرارِ حقیقت وارسی
Қаъри ин дарёи ҳамин бо ғӯта хорон ошност
قعرِ این دریا همین با غوطهخواران آشناست
Мо ҷунуни корони зи тоқати як қалам бегона ем
ما جنونکاران ز طاقت یک قلم بیگانهایم
Сахти ҷонӣ бо дил сброзмоён ошност
سختجانی با دلِ صبرآزمایان آشناست
Базми васл ва ҳастӣ ошиқи хаёлӣ беш нест
بزمِ وصل و هستیِ عاشق خیالی بیش نیست
Қатраи даст аз худ башу , ҳарчанд тӯфон ошност
قطره دست از خود بشو، هرچند توفان آشناست
Бедили ин маҳфили ниҳон дар гиря шамъасту бас
بیدل این محفل نهان در گریهٔ شمع است و بس
Доғи он захмам ки бо лабҳои хандон ошност
داغِ آن زخمم که با لبهای خندان آشناست