зи ғусса чора надорад дилӣ ки огоҳ аст
ز غصه چاره ندارد دلی که آگاه است
Фурӯғи гавҳари бениш чу шамъ ҷонкоҳ аст
فروغ گوهر بینش چو شمع جانکاه است
Куҷо барем зи роҳати шикастаи болии аҷз
کجا بریم ز راهت شکستهبالی عجز
зи хеш низ агар рафтаем афвоҳ аст
ز خویش نیز اگر رفتهایم افواه است
Сабот ранг накардам захираи авҳом
ثبات رنگ نکردم ذخیره اوهام
Чу ғунчаи дргрҳми гирди ваҳшат оҳ аст
چو غنچه درگرهمگرد وحشت آه است
Қисм ба тоқи баланди камони бедодат
قسم به طاق بلند کمان بیدادت
Ки чун нафас ба дилами новаки туро роҳ аст
که چون نفس به دلم ناوک ترا راه است
Ба ҳастӣ ту умедаст нестӣҳо ро
به هستی تو امید است نیستیها را
Ки гуфтаанд агар ҳеҷ нест аллоҳ аст
که گفتهاند اگر هیچ نیست الله است
зи ранги зард ба сомон сӯхтан илмем
ز رنگ زرد به سامان سوختن علمیم
Чароғи шуълаи моро фатила коҳ аст
چراغ شعلهٔ ما را فتیلهٔ کاه است
Чигуна умр иқомат кунад ба роҳи нафас
چگونه عمر اقامت کند به راه نفس
Гиреҳ намехӯрд ин риштаи бскаҳ кӯтоҳ аст
گره نمیخورد این رشته بسکه کوتاه است
Фиреб соғар ҳастӣ махӯр ки чун гирдоб
فریب ساغر هستی مخور که چون گرداب
Ба ҷайби хеш агар сари фурӯи барӣ чоҳ аст
بهجیب خویش اگر سر فرو بری چاه است
Ба ғайри забти нафаси сози истиқомати кӯ
به غیر ضبط نفس ساز استقامت کو
Мрокаҳи шамъи сифати мағзи устихон оҳ аст
مراکه شمعصفت مغز استخوان آه است
Ба олимӣ ки ту бошӣ куҷост ҳастӣ мо
به عالمی که تو باشی کجاست هستی ما
Каттони ғубори хаёли қаламрав моҳ аст
کتان غبار خیال قلمرو ماه است
Ба ноумедии мо раҳмӣ эй далели умед
به ناامیدی ما رحمی ای دلیل امید
Ки ҳеҷ ҷо нараседему рӯз бегоҳ аст
که هیچ جا نرسیدیم و روز بیگاه است
Чисон ба дӯши иҷобати рсонмши бедил
چسان به دوش اجابت رسانمش بیدل
Ки аз заъифии ман дасти нола кӯтоҳ аст
که از ضعیفی من دست ناله کوتاه است