Шарар тамҳид созад матлаби мо достонҳо ро

شرر تمهید سازد مطلب ما داستان‌ها را

Диҳад парвози бсмли муддаои мо баёнҳо ро

دهد پرواز بسمل مدعای ما بیان‌ها را

Ба ҷурми мо ва ман даврем аз сарманзили мақсад

به جرم ما و من دوریم از سرمنزل مقصد

Ҷараси ӣнҷои биёбон марг дорад корвонҳо ро

جرس اینجا بیابان مرگ دارد کاروان‌ها را

Кудурати чидае ҷаддии намо то бе нафаси гардӣ

کدورت چیده‌ای جدی نما تا بی‌نفس گردی

Сафоӣ дигараст аз файзи барчӣдани дуконҳо ро

صفای دیگرست از فیض برچیدن دکان‌ها را

Надонам ҷӯши тӯфон хаёл кист ин гулшан

ندانم جوش توفان خیال کیست این گلشن

Ки ашки чашм мурғон кард гирдоби ошёнҳо ро

که اشک چشم مرغان کرد گرداب‌آشیان‌ها را

Ба лаъл ӯ хат аз мо бештари дил бастагӣ дорад

به لعل او خط از ما بیشتر دل‌بستگی دارد

Тамаъи афзӯнтар аз дуздаст ӣнҷои посбонҳо ро

طمع افزون‌تر از دزدست اینجا پاسبان‌ها را

Нафаси сармояи битобии сет , афсурдагӣ то кӣ

نفس سرمایهٔ بیتابی‌ست‌، افسردگی تا کی

Макун шамъи мазори зиндагонии устихонҳо ро

مکن شمع مزار زندگانی استخوان‌ها را

Ба ҷузи киштӣ шикастани соҳил амнӣ наме бошад

به جز کشتی شکستن ساحل امنی نمی‌باشد

зи баси вусъати Фрўбрдаҳи сети ин дарёи каронҳо ро

ز بس وسعت فروبرده‌ست این دریا کران‌ها را

Ба саъии ашк , ком аз даҳр ҳосил мекунӣ рӯзӣ

به سعی اشک‌،‌ کام از دهر حاصل می‌کنی روزی

Ки оҳат пурҳ гардад Осиёи смонҳо ро

که آهت پرّه گردد آسیای سمان‌ها را

Ба афсуни мудоро аз каҷ андишон машав эмин

به افسون مدارا از کج‌اندیشان مشو ایمن

Тавозуъ дар камӣн тир медорад камонҳо ро

تواضع در کمین تیر می‌دارد کمان‌ها را

Ҷаҳонии орзӯҳо пухт ва сайр омад зи нокомӣ

جهانی آرزوها پخت و سیر آمد ز ناکامی

Танури сарди ин матбах ба хомии сӯхти нонҳо ро

تنور سرد این مطبخ به خامی سوخت نان‌ها را

Ман он оҷизи суҷудам каз паии тарафи ҷабини ман

من آن عاجز سجودم کز پی طرف جبین من

Ба дӯши бод май оранди хоки остонҳо ро

به دوش باد می‌آرند خاک آستان‌ها را

Ту ҳам хомӯши шӯи бедил ки ман аз ёди дидорӣ

تو هم خاموش شو بیدل که من از یاد دیداری

Ба дӯши ҳайрати ойӣна май бандами фиғонҳо ро

به دوش حیرت آیینه می‌بندم فغان‌ها را

Хониш
ғзл шморҳ 56 — ъндлӣб