Ҳркҷои ваҳшатӣ аз оташам афрӯхта аст

هرکجا وحشتی از آتشم افروخته است

Барқ дар аввали парвози нафас сӯхта аст

برق در اول پرواز نفس سوخته است

Чаҳ хаёласт дил аз доғ тасаллӣ гардад

چه خیال است دل از داغ تسلی‌گردد

Ахгарии чашм ба хокистари худ дӯхта аст

اخگری چشم به خاکستر خود دوخته است

Лофро оинаи пардоз муҳаббат макунед

لاف را آینه‌پرداز محبت مکنید

Ба нафаси ҳечкас ин шуъла ниФрўхтаҳ аст

به نفس هیچکس این شعله نیفروخته است

Натавон муҳаррам таҳқиқ шуд аз илму амал

نتوان محرم تحقیق شد از علم و عمل

Ва зъҳои сохта ва мо ва ман омӯхта аст

و ضعها ساخته و ما و من آموخته است

Поси асрори муҳаббат ба ҳавас ноед рост

پاس اسرار محبت به هوس ناید راست

Шамъ бар қашқау зуннори чҳо сӯхта аст

شمع بر قشقه و زنار چها سوخته است

эй нафаси мояи дӯкондории ғлФт то чанд

ای نفس ‌مایه دکانداری غلفت تا چند

Осмони ҷинси саломат ба ту нафурӯхта аст

آسمان جنس سلامت به تو نفروخته است

Аз қумоши баду неки ду ҷаҳони бихбрим

از قماش بد و نیک دو جهان بیخبریم

Чун ҳаёи перҳани мо назар дӯхта аст

چون حیا پیرهن ما نظر دوخته است

Зарра Эйӣ нест ки хуршед намое накунад

ذره‌ایی نیست که خورشید نمایی نکند

Гирди роҳат чиқадр оина андӯхта аст

گرد راهت چقدر آینه اندوخته است

Гар на бедили сабақ аз мактаб маҷнӯн дорад

گر نه بیدل سبق از مکتب مجنون دارد

ӣнқадари чоки гиребон зкаҳ омӯхта аст

اینقدر چاک گریبان زکه آموخته است