Оташи ваҳшатам онҷокаҳ барафрӯхта аст

آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است

Барқ дар аввали парвоз , нафас сӯхта аст

برق در اول پرواز، نفس سوخته است

Чаҳ хаёласт дил аз доғ , тасаллӣ гардад

چه خیال است دل از داغ‌، تسلی‌گردد

Ахгарами чашм ба хокистари худ дӯхта аст

اخگرم چشم به خاکستر خود دوخته است

Гуфтугӯи оинаи пардоз муҳаббат нашавад

گفتگو آینه‌پرداز محبت نشود

Ба нафаси ҳеҷ каси ин шуъла ниФрўхтаҳ аст

به نفس هیچ‌کس این شعله نیفروخته است

Аз қумоши баду неки ду ҷаҳони бихбрим

از قماش بد و نیک دو جهان بیخبریم

Чун ҳаёи перҳани мо назар дӯхта аст

چون حیا پیرهن ما نظر دوخته است

Зарра Эй нест ки хўршиднмоиӣ накунад

ذره‌ای نیست‌که خورشیدنمایی نکند

Гирди роҳат чаҳ қадари оина андӯхта аст

گرد راهت چه قدر آینه اندوخته است

Натавон муҳаррам таҳқиқ шуд аз илму амал

نتوان محرم تحقیق شد از علم و عمل

Васфҳо сохтаи вмо вмн омӯхта аст

وصفها ساخته وما ومن آموخته است

Поси асрори муҳаббат ба ҳавас ноед рост

پاس اسرار محبت به هوس ناید راست

Шамъ бар қашқаи взнорчҳо сӯхта аст

شمع بر قشقه وزنارچها سوخته است

эй нафаси моя , дӯкондорӣ ҳастӣ то чанд

ای نفس مایه‌، دکانداری هستی تا چند

Осмони ҷинси саломат ба ту нафурӯхта аст

آسمان جنس سلامت به تو نفروخته است

Гарна шогирд ҷунунаст дили бедили мо

گرنه شاگرد جنون است دل بیدل ما

Абҷади чоки гиребон зкаҳ омӯхта аст

ابجد چاک‌گریبان زکه آموخته است