Барги айши ман ба сози бихўдӣ омода аст
برگ عیش من به ساز بیخودی آماده است
Чун бт май боли парвозами зи мавҷ бода аст
چون بط می بال پروازم ز موج باده است
Нақш поем нотавонӣҳои ман пӯшида нест
نقش پایم ناتوانیهای من پوشیده نیست
Бештар аз соя аҷзоем ба хок афтода аст
بیشتر از سایه اجزایم به خاک افتاده است
Аҷзи ҳам дар олами машраби далели олимии сет
عجز هم در عالم مشرب دلیل عالمیست
Пои хоби олӯдаро домони саҳро ҷода аст
پای خوابآلوده را دامان صحرا جاده است
Ҳайрати моро ба таҳрики мижаи рухсати надод
حیرت ما را بهتحریک مژه رخصت نداد
Хати шӯхи аўкаҳи ранги ҳасанро пар дода аст
خط شوخ اوکه رنگ حسن را پر داده است
Нофаи шдглбрги хутан аммо тағофулҳо баҷост
نافه شدگلبرگ ختن اما تغافلها بجاست
Даври чашми бади ҳнўзони нави хати мо сода аст
دور چشم بد هنوزآن نو خط ما ساده است
Гавҳарем аммо зпичи втоби дарёи бихбр
گوهریم اما زپیچ وتاب دریا بیخبر
Ҷуз ба рӯй мо таҳайюри чашм мо накушода аст
جز به روی ما تحیر چشم ما نگشاده است
наме тавон дар ҳастӣ мо дид арзи нестӣ
میتوان در هستی ما دید عرض نیستی
Шуъла бешуғл нишастан нест то устода аст
شعله بیشغل نشستن نیست تا استاده است
Бе ту дргнҷи адами ҳам хок бар саркарда ем
بیتو درگنج عدم هم خاک بر سرکردهایم
Дасти гирди мо зи домонеи ҷудо афтода аст
دست گرد ما ز دامانی جدا افتاده است
Қатраи обӣ ки дорӣ хӯн кун вгўҳр мабанд
قطرهٔ آبیکه داری خونکن وگوهر مبند
Тӯҳмати ороми доғи тинат озода аст
تهمت آرام داغ طینت آزاده است
Ҳар нафаси чандин амл мезояд аз андешаи ?ут
هر نفس چندین امل میزاید از اندیشهات
Шарми дор аз лофи мрдиҳокаҳи табъат мода аст
شرم دار از لاف مردیهاکه طبعت ماده است
Дркмини доғи дил чун шамъ май сӯзами нафас
درکمین داغ دل چون شمع میسوزم نفس
Қурби манзили дархури саъии видоъ ҷода аст
قرب منزل درخور سعی وداع جاده است
Дар харобӣҳо бисоти хоби нозӣ чида ем
در خرابیها بساط خواب نازی چیدهایم
Соя гул карда сет то девори мо афтода аст
سایهگل کردهست تا دیوار ما افتاده است
Бо шикасти ранг бедил кардаам ҷавлони аҷз
با شکست رنگ بیدلکردهام جولان عجز
Рафтан аз хешами қадам дар ҳеҷ ҷо наниҳода аст
رفتن از خویشم قدم در هیچ جا ننهاده است