Дар бҳоргриаҳи айши бедилон омода аст
در بهار گریه عیش بیدلان آماده است
Ашк тогл мекунад ҳам шиша ва ҳам бода аст
اشک تاگل میکند هم شیشه و هم باده است
Тинати ошиқи ҳамин ваҳшати ғубор нола нест
طینت عاشق همین وحشت غبار ناله نیست
Чун шроркоғзи ӣнҷои доғи ҳам озода аст
چون شرارکاغذ اینجا داغ هم آزاده است
Ҳечкас воқиф нашуд аз хатми кори рафтагон
هیچکس واقف نشد از ختمکار رفتگان
Дар паии ин корвони ҳам оташӣ афтода аст
در پی اینکاروان هم آتشی افتاده است
Парда номӯс ҳастӣ эътиборӣ беш нест
پردهٔ ناموس هستی اعتباری بیش نیست
ми моро шишае гар ҳаст ранг бода аст
بزم ما را شیشهایگر هست رنگباده است
Манзил хосӣ намехоҳад ибодатгоҳи шавқ
منزل خاصی نمیخواهد عبادتگاه شوق
ҲркФи хокӣ ки онҷо сар наҳй саҷҷода аст
هرکف خاکیکه آنجا سر نهی سجاده است
Зоҳиди зи рашки шарори шавқи мо трдомнон
زاهد ز رشک شرار شوق ما تردامنان
Ҳамчуи хорхшки баҳр сӯхтан омода аст
همچو خارخشک بهر سوختن آماده است
Ақли кӯ то ҷамъ созад хотир аз аҷзои мо
عقلکو تا جمع سازد خاطر از اجزای ما
Ишқи мушти хоки моро сар ба саҳро дода аст
عشق مشت خاک ما را سر به صحرا داده است
Хори роҳи аҳли бениши ҷилва асбоб нест
خار راه اهل بینش جلوهٔ اسباب نیست
Азкмнди улфати мижгони нигаҳ озода аст
ازکمند الفت مژگان نگه آزاده است
Зинҳор ! эмин мабош зи шаки дардолӯди ман
زنهار! ایمن مباش ز شک دردآلود من
Грҳмаҳи як шабнамаст ин Тифли тӯфон зода аст
گرهمه یکشبنم استاین طفل توفانزاده است
То фано дар ҳеҷ ҷо ор ам натавон ёфтан
تا فنا در هیچ جا آرام نتوان یافتن
Ҳарчӣ ҷзмнзли дарин водии сет иксрҷодаҳ аст
هرچهجزمنزل درینوادیست یکسرجادهاست
Гавҳари мокош аз нанги Фсрдн хӯн шавад
گوهر ماکاش از ننگ فسردن خون شود
намеравад дарёи зи хешу мавҷи мо устода аст
میرود دریا ز خویش و موج ما استاده است
Дил ба нодонии мадаи бедил ки дар малики яқин
دل به نادانی مده بیدلکه در ملک یقین
Таҳтаи машқ хаёласт оина тосодаҳ аст
تختهٔ مشق خیال است آینه تاساده است