То ҳайрати хироми ту сомон дида аст
تا حیرت خرام تو سامان دیده است
Чандини қиёмат аз мижаам қад кашида аст
چندین قیامت از مژهام قد کشیده است
Ин мови ман кзоҳл ҷаҳон саркашеда аст
این ماو منکزاهل جهان سرکشیده است
Аз инфеъоли одаму ҳавво дамида аст
از انفعال آدم و حوا دمیده است
Озодам аз таваҳҳуми найранги рӯзгор
آزادم از توهّم نیرنگ روزگار
Товуси ин чамани з хаёлам парида аст
طاووس این چمن ز خیالم پریده است
Парвози накҳати чаман бенишоне ам
پرواز نکهت چمن بینشانیام
Завқи шикасти бол ба рангам кашида аст
ذوق شکست بال به رنگمکشیده است
Кӯи манзил ва чаҳ амн ки дркорўони шавқ
کو منزل و چه امنکه درکاروان شوق
Осӯдагии зи обилаи по рамида аст
آسودگی ز آبلهٔ پا رمیده است
Печидааст бихўдӣам домани ҷаҳот
پیچیده است بیخودیام دامن جهات
Яъне димоғи гардиши ранг расида аст
یعنی دماغگردش رنگ رسیده است
Ин анҷумани ҷнўнкдаҳи антзоркист
این انجمن جنونکدهٔ انتظارکیست
Ойӣна то нФши шимурди дил рамида аст
آیینه تا نفش شمرد دل رمیده است
Абрӯии ёри бор тавозуъ наме кашад
ابروی یار بار تواضع نمیکشد
Хам дар баннои теғи ғурур хамида аст
خم در بنای تیغ غرور خمیده است
Моу умеди дрграҳ бе бизоъатӣ
ما و امید درگره بیبضاعتی
Як қатраи хӯни дилӣ ки ба сдҷо чакида аст
یکقطره خون دلیکه بهصدجا چکیده است
Ҳамчун шарар наёмада аз хеш рафта ем
همچون شرر نیامده از خویش رفتهایم
Сомони ин баҳори зглҳоӣ чида аст
سامان این بهار زگلهای چیده است
Ишқи ғиўрогр ба ситам ноз ме кунад
عشق غیوراگر به ستم ناز میکند
Дили ҳам ба хӯн шудани ҷгарӣ офарӣда аст
دل هم به خون شدن جگری آفریده است
Бедил ба табъи обилаи по наҳуфта ем
بیدل به طبع آبلهٔ پا نهفتهایم
Лғзиднӣ ки бар дўҷҳон хат кашида аст
لغزیدنیکه بر دوجهان خطکشیده است