То зи оғӯши видоъати доғи ҳайрат чида аст

تا ز آغوش‌وداعت داغ حیرت‌چیده است

Ҳмчўшмъи кушта дар чашмами нигаҳ хобида аст

همچوشمع‌کشته‌در چشمم‌نگه‌خوابیده‌است

Бокамоли улфат аз саҳрои ваҳшат май расм

باکمال الفت از صحرای وحشت می‌رسم

Чун саводи чашми оҳӯ сояам Ром дида аст

چون سواد چشم آهو سایه‌ام رم دیده است

Ҷайб ва домоне надорад кисват урёнӣ ам

جیب و دامانی ندارد کسوت عریانی‌ام

Чун гҳрошкми ҳамон дар чашми худ ғалтида аст

چون‌گهراشکم‌همان‌در چشم‌خود غلتیده‌است

Не хазон донам дарин гулшан на найранги баҳор

نی خزان دانم درین‌گلشن نه نیرنگ بهار

Ин қадар донам ки ӣнҷои ранг ҳогрдидаҳ аст

این‌قدر دانم‌که اینجا رنگ‌هاگردیده است

Табъи озод аз харош ҷисм дорад инбисот

طبع آزاد از خراش جسم دارد انبساط

Захма то бар тор меояд садо полидаҳ аст

زخمه تا بر تار می‌آید صدا پالیده است

Ваҳшатам гул мекунад аз ҷайби ашк бе қарор

وحشتم‌گل می‌کند از جیب اشک بی‌قرار

Субҳ дар ойӣнаи шабнами нафас дуздида аст

صبح در آیینهٔ شبنم نفس دزدیده است

Бар рухи ахгар ниқобӣ нест ҷузи хокистараш

بر رخ اخگر نقابی نیست جز خاکسترش

Дидаи моро ғубори чашми мо пӯшида аст

دیدهٔ ما را غبار چشم ما پوشیده است

Каъбаи мақсӯд берун нест аз оғӯши аҷз

کعبهٔ مقصود بیرون نیست از آغوش عجز

Остонаш буд ҳарҷо пои мо лағзида аст

آستانش بود هرجا پای ما لغزیده است

Аҷз тоқат кард оҳамро чу шамъи куштаи доғ

عجز طاقت‌کرد آهم را چو شمع‌کشته داغ

Ҷодаам аз норасои нақш по гардӣда аст

جاده‌ام از نارسایی نقش پا گردیده است

Ғайри ваҳшати боғи имконро наме бошдглӣ

غیر وحشت باغ امکان را نمی‌باشدگلی

Чархи ҳам ӣнҷои зи ҷайби субҳи доман чида аст

چرخ هم‌اینجا ز جیب صبح دامن چیده است

Нола дорад даракманди ғами саропои маро

ناله دارد درکمند غم سراپای مرا

Бесутун дар дам ва бар ман садо печида аст

بیستون در دم و بر من صدا‌‌پیچیده است

Саргаронӣ лозим ҳастӣ буд бедил ки субҳ

سرگرانی لازم هستی بود بیدل‌که صبح

То нафаси боқии сети сандал бар ҷабин молидаа аст

تا نفس باقی‌ست صندل بر جبین مالیده است