Олимиро бе забонӣҳои ман пӯшида аст

عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

Шамъи хомӯши анҷуманҳо дар нафас дуздида аст

شمع خاموش انجمنها در نفس دزدیده است

Бскаҳ аз шарми тамошоят ба худ печида аст

بسکه از شرم تماشایت به خود پیچیده است

Акс дар ойӣнаи инҳон чун нигаҳ дар дида аст

عکس در آیینه ینهان چون نگه در دیده ‌است

Аз сапанди ман забон шиква натавон ёфтан

از سپند من زبان شکوه نتوان یافتن

ӣнқадари ҳам сӯхтан бар аҷз ман нолида аст

اینقدر هم سوختن بر عجز من نالیده است

Ҳалқаи занҷир тасвирам мапурс аз шеванам

حلقهٔ زنجیر تصویرم مپرس از شیونم

Нола Эй дорам ки ҷузи гӯшам касе нашунида аст

ناله‌ای دارم که جز گوشم کسی نشنیده است

Донаро нашав ва намой реша расво ме кунад

دانه را نشو و نمای ریشه رسوا می‌کند

Гар забон дрком бошад рози дил пӯшида аст

گر زبان درکام باشد راز دل پوشیده است

Нокуҷои анҷомади охир , моҷарои доғи дил

ناکجا انجامد آخر، ماجرای داغ دل

Бар кабоби хоми сӯзами ахгарӣ часбида аст

بر کباب خام سوزم اخگری چسبیده است

Зиндагии таъмираш аз сайл харобӣ карда анд

زندگی تعمیرش از سیل خرابی‌ کرده‌اند

Инки май гӯйии нафаси гардии зи ҳам пошида аст

اینکه می‌گویی نفس‌گردی ز هم پاشیده‌است

Нотавонии бас буд болу пар озодӣ ам

ناتوانی بس بود بال و پر آزادی‌ام

Мавҷи сдрнг аз шикасти хеши доман чида аст

موج‌ صدرنگ‌ از شکست‌ خویش دامن چیده‌ است‌

Кор саҳлӣ нест дар ҳастӣ тамошои адам

کار سهلی نیست در هستی تماشای عدم

Бар таҳайюр ноз дорад ҳар ки моро дида аст

بر تحیر ناز دارد هر که ما را دیده است

Дайн ва дунё чист то аз улфаташ натавон гузашт

دین و دنیا چیست تا از الفتش نتوان گذشت

Пеши ҳиммати ин ду манзили як раҳ хобида аст

پیش‌همت این دو منزل یک ره خوابیده ‌است

Кулуфтӣ аз имтиёзи зиндагонӣ май кашем

کلفتی از امتیاز زندگانی می‌کشیم

Бар рухи ойӣнаи мо ҳам нафас печида аст

بر رخ آیینهٔ ما هم نفس پیچیده است

Умри мо бедил ба тўФи каъбаи дилҳо гузашт

عمر ما بیدل به طوف‌ کعبهٔ دلها گذشت

Гирди чандини нуқтаи як паргор мо гардӣда аст

گرد چندین نقطه یک پرگار ما گردیده است