Лавҳ ҳастӣ як қалам аз нақши қудрат орӣ аст
لوحهستی یک قلم از نقش قدرت عاری است
Омад врФти нафаси машқи хат бекорӣ аст
آمد ورفت نفس مشق خط بیکاری است
Аз раҳи ғифлат , адамро , ҳастӣ андешӣда ем
از ره غفلت، عدم را، هستی اندیشیدهایم
Шубҳа тақрирему истифҳоми мо инкор ӣ аст
شبهه تقریریم و استفهام ما انکاری است
Зарраем аммо ба ҷшми худ гарон ! фитода ем
ذرهایم اما به جشم خود گران !فتادهایم
Андакии ҳам чун ба арз омад ҳамон бисёре аст
اندکی همچون به عرض آمد همان بسیاری است
Псмли ноз , киам ёрб ки аз тӯфони шавқ
بسمل ناز،کهام یاربکه از توفان شوق
Ҳар сар мӯем чу мижгони моя хўнборӣ аст
هر سر مویم چو مژگان مایهٔ خونباری است
Дидаи кӯ то бингарад комрўзи срўнози ман
دیده کو تا بنگرد کامروز سروناز من
Ҳамчуи умри ошиқони саргарми хуш рафторӣ аст
همچو عمر عاشقانسرگرمخوشرفتاری است
Аз хумори нотавонӣҳо чисон ояд бурун
از خمار ناتوانیها چسان آید برون
Сояи мижгони нигоҳашро шаб беморӣ аст
سایهٔ مژگان نگاهش را شب بیماری است
Ҳаркиро ҳасрат , шаҳиди теғ бедодаш кунад
هرکه را حسرت، شهید تیغ بیدادش کند
Ҳар ду олами арзи як оғӯши захм корӣ аст
هر دو عالم عرض یک آغوش زخم کاری است
Бо ҳамаи ворастагии савдои тағофул пеша нест
با همه وارستگی سودا تغافلپیشه نیست
Мӯии маҷнӯн дар талофӣҳои бедасторӣ аст
موی مجنون در تلافیهای بیدستاری است
Уқдаи ашкӣ агар боқӣаст дил хӯн ме хӯрд
عقدهٔ اشکی اگر باقیست دل خون میخورد
То буд як ғунчаи ин боғ аз шукуфтан орӣ аст
تا بود یک غنچه این باغ از شکفتن عاری است
Олимӣ бо фитна меҷӯшад зи марги ағниё
عالمی با فتنه میجوشد ز مرگ اغنیا
Хоби ин золими сириштони бадтар аз бедорӣ аст
خواب این ظالمسرشتان بدتر از بیداری است
Гардани таслими муштоқони зи мӯи борӣктар
گردن تسلیم مشتاقان ز مو باریکتر
Бар сари мо ҳамчуи об , аҳкоми теғат ҷорӣ аст
بر سر ما همچو آب، احکام تیغت جاری است
Аз ман бедил қаноат кун ба фарёди ҳазин
از من بیدل قناعتکن به فریاد حزین
Ҳамчуи тори сози нақди нотавонон зорӣ аст
همچو تار ساز نقد ناتوانان زاری است