Нафасро улфати дили печ ва тобаст
نفس را الفت دل پیچ و تابست
Гиреҳ дар риштаи мавҷ аз ҳубобаст
گره در رشتهٔ موج از حبابست
Дарин маҳфили зи қаҳти нашъаи дард
درین محفل ز قحط نشئهٔ درد
Асари лаби ташнаи ашки кбои баст
اثر لب تشنهٔ اشک کبابست
Диранг аз фурсат ҳастӣ мҷўиид
درنگ از فرصت هستی مجویید
Матоъи барқ дар раҳн шитобаст
متاع برق در رهن شتابست
Сафои ойӣна зангор дорад
صفا آیینهٔ زنگار دارد
Фалаки дӯд чароғ офтобаст
فلک دود چراغ آفتابست
Ба рӯй хеш агар чашмӣ кунӣ боз
به روی خویش اگر چشمی کنی باز
Замин то осмонат фатҳ бобаст
زمین تا آسمانت فتح بابست
Дилӣ дорем назри маи ҷабинон
دلی داریم نذر مه جبینان
Диёри ҳасанро ойӣна бобаст
دیار حسن را آیینه بابست
зи чашм серума олудаш мапурсед
ز چشم سرمه آلودش مپرسید
Забони ӣнҷо чу мижгон бе ҷавобаст
زبان اینجا چو مژگان بیجوابست
Ҳазор ойӣна дар пардози зулфаш
هزار آیینه در پرداز زلفش
зи ҷавҳари шонаи мижгон дар обаст
ز جوهر شانهٔ مژگان در آبست
Тамошои чаман бенашъа Эй нест
تماشای چمن بی نشئه ای نیست
Згл то сабзаи як мавҷ шаробаст
زگل تا سبزه یک موج شرابست
намедонам ҷамоли мад ъо чист
نمیدانم جمال مدعا چیست
з ҳастӣ то адам арз ниқобаст
ز هستی تا عدم عرض نقابست
Кам обаст он қадр дарёӣ ҳастӣ
کم آب است آنقدر دریای هستی
Казу то даст мешӯе саробаст
کزو تا دست میشویی سرابست
Биёбони талаб баҳрӣаст бедил
بیابان طلب بحری است بیدل
Ки онҷои обила ҷӯш ҳубобаст
که آنجا آبله جوش حبابست