Фусуни ваҳм чаҳ миқдор раҳзан афтодаст

فسون وهم چه مقدار رهزن افتادست

Ки зр бар ту мрокор бо ман афтодаст

که ذر بر تو مراکار با من افتادست

Куҷои рӯм ки чу ашками зи саъии бахти нигун

کجا روم ‌که چو اشکم ز سعی بخت نگون

Ба пеши пои ҳама аз по фитодан афтодаст

به پیش پا همه از پا فتادن افتادست

Чу ғунчаи муҳаррами зонуии дили шӯ ва дарёб

چو غنچه محرم زانوی دل شو و دریاب

Ки дар тилисми гиребон чаҳ доман афтодаст

که در طلسم‌گریبان چه دامن افتادست

Чаро ҷунун накунад фитрат аз тасаввури ман

چرا جنون نکند فطرت از تصور من

Ки ъмрҳости нигоҳи ту бар ман афтодаст

که عمرهاست نگاه تو بر من افتادست

Ба ғайр сӯхтан аз ишқ нест ҷони бурдан

به غیر سوختن از عشق نیست جان بردن

Бути оташӣ ба қафоӣ брҳмн афтодаст

بت آتشی به قفای برهمن افتادست

Садои кӯҳ ба ин нағмаи гӯш май молад

صدای‌ کوه به این نغمه ‌گوش می‌مالد

Ки сангу хишти ҳама дар фалохан афтодаст

که سنگ و خشت همه در فلاخن افتادست

На нахл донаму неи гулбун ӣнқадар донам

نه نخل دانم و نی‌گلبن اینقدر دانم

Ки роҳ нашав ва намоҳо ба гулхан афтодаст

که راه نشو و نماها به‌گلخن افتادست

Дар эҳтиёҷи нам ҷабҳа медиҳад овоз

در احتیاج نم جبهه می‌دهد آواز

Ки оби шӯ , ?герати оташ ба хирман афтодаст

که آب شو، ‌گرت آتش به خرمن افتادست

Талоши нақш нигин мерасад ба қабри охир

تلاش نقش نگین می‌رسد به قبر آخر

Ба дӯши дили зи ҷаҳон боркндн афтодаст

به دوش دل ز جهان بارکندن افتادست

Шарар неам ки кунам кори худ ба хандаи тамом

شرر نی‌ام‌ که‌ کنم‌ کار خود به خنده تمام

Чу шамъ то ба саҳари сар ба гардан афтодаст

چو شمع تا به سحر سر به‌گردن افتادست

Баҳор ранг надорад гул дигар бедил

بهار رنگ ندارد گل دگر بیدل

Дар оби чашмаи идрок равған афтодаст

در آب چشمهٔ ادراک روغن افتادست