Умрҳо шуд ъҷзтоқти сӯй ҷайбам раҳбараст
عمرها شد عجزطاقت سویجیبم رهبرست
Дар раҳи таслими дили пое ки ман дорам сараст
در ره تسلیم دل پاییکه من دارم سرست
То фурӯғи шуълаи хуршеди ҳасанӣ дида ам
تا فروغ شعلهٔ خورشید حسنی دیدهام
Субҳи агрболд ба чашми ман каф хокистараст
صبح اگربالد به چشم منکف خاکسترست
эй ки бар нақши қадаши дили бастае ҳушёр бош
ای که بر نقش قدش دل بستهای هشیار باش
Сояи ин сарви ошӯб қиёмат парвараст
سایهٔ این سرو آشوب قیامتپرورست
Завқи таслимӣ ба ҷайби имтиҳонат гул нарехт
ذوق تسلیمی به جیب امتحانت گل نریخت
Варна ҳамчун шамъ , доман тогрибонт сараст
ورنه همچون شمع، دامن تاگریبانت سرست
Гар кунад ҳасанаши бисоти ҳайрати ойӣнаи гарм
گر کند حسنش بساط حیرت آیینه گرم
Ҳар қадари назораҳо бар дида печад ҷавҳараст
هر قدر نظارهها بر دیده پیچد جوهرست
Серумаи он чашм , дилро дар сиҳрўзии нишонд
سرمهٔ آن چشم، دل را در سیهروزی نشاند
Шишаи моро ғубор аз мавҷ хат соғараст
شیشهٔ ما را غبار از موج خط ساغرست
То таманноӣ майам гул кард аз худ рафта ам
تا تمنای میام گل کرد از خود رفتهام
Чун саҳар дар шухӣ хамёзаам болу параст
چون سحر در شوخیِ خمیازهام بال و پرست
Обила дар роҳи шавқам бскаҳ дорад ҷӯши ашк
آبله در راه شوقم بسکه دارد جوش اشک
Нақш поем ҳар куҷо гул мекунад чашм тараст
نقش پایم هر کجا گل میکند چشم ترست
Саъии мо бе донишони гомрӣ ба ҳамворӣ назд
سعی ما بی دانشان گامری به همواری نزد
Ҳар хаттӣ каз хомаи маҷнӯни дамад бе мстрст
هر خطی کز خامهٔ مجنون دمد بیمسطرست
Ҳар сухан каз парда ӣ таслими хориҷ гул кунад
هر سخنکز پرده ی تسلیم خارج گل کند
Номлоимтар зи оҳанги даф бе чанбараст
ناملایمتر ز آهنگ دف بیچنبرست
Дасти брдл на , знирнги суроғ мо мапурс
دست بردل نه، زنیرنگ سراغ ما مپرس
Корвон нолаему оташ мо дигараст
کاروان نالهایم و آتش ما دیگرست
Бедил аз парвоз , хиҷлат дорам , аммо чора нест
بیدل از پرواز، خجلت دارم، اما چاره نیست
Зарраи мавҳумами вгл карданами болу параст
ذرهٔ موهومم وگلکردنم بال و پرست