Зиндагии нақд ҳазор озораст

زندگی نقد هزار آزارست

Ҳарқадр кам шимурӣ бисёраст

هرقدر کم شمری بسیارست

Дили ҷамъӣ ки тавон гуфт куҷост

دل جمعی که توان گفت کجاست

Ғунчаи ҳам як сар ва сад д саттораст

غنچه هم یک سر و صد د‌ستارست

Ба шумори ман ва мо хурсандем

به شمار من و ما خرسندیم

Чаҳ тавон кард нафас бекораст

چه توان‌کرد نفس بیکارست

Асари саъии кадом обила пост

اثر سعی کدام آبله‌ پاست

Хори ин раҳи мижаи хўнборст

خار این ره مژه خونبارست

Хоксорони чаман хуррамӣ анд

خاکساران چمن خرمی‌اند

Сабзау гул ба замин бисёраст

سبزه و گل به زمین بسیارست

Ҳшни нодида тамошо дорад

حشن نادیده تماشا دارد

Мижа бардоштанат девораст

مژه برداشتنت دیوارست

Дар адам низ ғуборӣ дорад

در عدم نیز غباری دارد

Хоками ойӣнаи ҷўҳрдорст

خاکم آیینهٔ جوهردارست

Пеш по мехӯрам аз улфати дил

پیش پا می‌خورم از الفت دل

Бар нафас оина ноҳамвораст

بر نفس آینه ناهموارست

Норасои қафас шиква кист

نارسایی قفس شکوهٔ کیست

Хомшии пиҷш сад тӯмораст

خامشی پیجش صد طومارست

Ғанҷаро хандау парвози яке сет

غنجه را خنده و پرواز یکی‌ست

Боли мо дар гиреҳ минқораст

بال ما در گره منقارست

Чун ҷараси кош ба манзил нарасем

چون جرس کاش به منزل نرسیم

Нолаи мо з асар безораст

نالهٔ ما ز اثر بیزارست

Мурдаи ҳам фикр қиёмат дорад

مرده هم فکر قیامت دارد

Орамидан чиқадр душвораст

آرمیدن چقدر دشوارست

Бедил аз санъат тақдир мапурс

بیدل از صنعت تقدیر مپرس

Зулф ёрему шаб мо тораст

زلف یاریم و شب ما تارست