Ҳаваси дилро шикаст эътибораст
هوس دل را شکست اعتبارست
Ба як мӯи ҳасани чинӣ риш дораст
به یک مو حسن چینی ریشدارست
зи нанги танги чашмӣҳои аҳбоб
ز ننگ تنگچشمیهای احباب
Ба ҳам овардан мижгон фишораст
به هم آوردن مژگان فشارست
Дил бе кӣнаи зини маҳфили мҷўиид
دل بیکینه زین محفل مجویید
Ки ҳар ойӣна чандин Зангбораст
که هر آیینه چندین زنگبارست
намехоҳад ҳаёи тағйири авзоъ
نمیخواهد حیا تغییر اوضاع
Лаби хомӯшро хамёза ораст
لب خاموش را خمیازه عارست
Ҷзўри аҳли ин гулзор дидам
جضور اهل این گلزار دیدم
Ҳамин ранги ҷнои шаб жанда дораст
همین رنگ جنا شبژندهدارست
Асоу риши шайхи эъҷоз шайх аст
عصا و ریش شیخ اعجاز شیخ است
Ки пер ва ширхороне савораст
که پیر و شیرخوارانی سوارست
Нафасро ҳар нафас рад мекунад дил
نفس را هر نفس رد میکند دل
Ҳавои ин чаман пар ногувораст
هوای این چمن پر ناگوارست
Қаноат кун зи нақши ин нигинҳо
قناعتکن ز نقش این نگینها
Ба он номӣ ки бар лавҳ мазораст
به آن نامیکه بر لوح مزارست
Ба дӯши ҳимматат на атласи чарх
به دوش همتت نه اطلس چرخ
Агар урёни шӯии як ҷома вораст
اگر عریان شوی یک جامهوارست
Ба чашмати гирди мҷнўли серума каш нест
بهچشمتگرد مجنولسرمهکش نیست
Вагарнаи шшҷҳт Лайлӣ баҳораст
وگرنه ششجهت لیلی بهارست
Ба пеши қоматаш аз сарв то нахл
به پیش قامتش از سرو تا نخل
Ҳама ангуштҳои зинҳораст
همه انگشتهای زینهارست
Ҷаҳон менолад аз бедасту пое
جهان مینالد از بیدست و پایی
Садои узр хиром кӯҳсораст
صدا عذر خرام کوهسارست
Фалак то даврӣ аз таҷдид дорад
فلک تا دوری از تجدید دارد
Баннои гардиш ранг устувораст
بنای گردش رنگ استوارست
Чу мӯи чандон ки болами сарнигӯнам
چو مو چندانکه بالم سرنگونم
Арақ дар мазраъи шарми обёрст
عرق در مزرع شرم آبیارست
Суроғи худ дарин дашти азкаҳи пурсам
سراغخود درین دشت ازکه پرسم
Ки ман тимсолам ва ойӣна тораст
که من تمثالم و آیینه تارست
Мапурс аз эътибори пучи бедил
مپرس از اعتبار پوچ بیدل
Аҳади зини сифрҳо чандин ҳазораст
احد زین صفرها چندین هزارست