Ту маҳви хоб ва дар сиркн факон бозаст
تو محو خواب و در سیرکنفکان بازست
Мабанд чашм ки оғӯш имтиҳон бозаст
مبند چشمکه آغوش امتحان بازست
Дарин трбкдаҳ ҳайфаст сози афсурдан
درین طربکده حیف است ساز افسردن
Гиреҳи мшўкаҳи замин то ба осмон бозаст
گره مشوکه زمین تا به آسمان بازست
Куҷо дамид сҳркзи чаман ҷунун нашикуфт
کجا دمید سحرکز چمن جنون نشکفت
Табассумӣ ки гиребон ошиқон бозаст
تبسمی که گریبان عاشقان بازست
Ба маъбадӣ ки хамӯшон ҳалок ном тавонад
به معبدیکه خموشان هلاک نام تواند
Чу сбҳаҳ бар дарӣки ҳарфи сад даҳон бозаст
چو سبحه بر دریک حرف صد دهان بازست
Ба ҳар тарафи гузарии сайр нргсстон кун
به هر طرفگذری سیر نرگسستانکن
Ба қадари нақши қадами чашм дӯстон бозаст
به قدر نقش قدم چشم دوستان بازست
Ба пеши халқ з андоз олами маъқӯл
به پیش خلق ز انداز عالم معقول
Забон бабанд ки афсори ин харон бозаст
زبان ببند که افسار این خران بازست
Дарин ҳўскдаҳи ғофили зи файз яъс мабош
درین هوسکده غافل ز فیض یأس مباش
Дарӣ ки бар рухи мо баста шуд ҳамон бозаст
دریکه بر رخ ما بسته شد همان بازست
з ҷо нарафта ҷунуни ҳазор қофила ем
ز جا نرفته جنون هزار قافلهایم
Ҷарас бинол ки бар мо раҳ фиғон бозаст
جرس بنالکه بر ما ره فغان بازست
Ба ҷодаҳои нафаси фурсати иқомати умр
به جادههای نفس فرصت اقامت عمر
Ҳамон таъаммули шогирд ресмон бозаст
همان تأمل شاگرد ریسمان بازست
Ба канаи суд ва зиён кист ворсди бедил
بهکنه سود و زیانکیست وارسد بیدل
Матоъҳо ҳамаи сарбаста ва дукон бозаст
متاعها همه سربسته و دکان بازست