Биё то дай кунем имрӯзи фардои қиёмат ро

بیا تا دی‌کنیم امروز فردای قیامت را

Ки чашми хираи байнон танг дид оғӯши раҳмат ро

که چشم خیره‌بینان تنگ دید آغوش رحمت را

Замин то осмони эсори ом , онгоҳи навмидӣ

زمین تا آسمان ایثار عام‌، آنگاه نومیدی

Брўбим аз дар бозкрми ин гирди тӯҳмат ро

بروبیم از در بازکرم این‌گرد تهمت را

Ба роҳи фурсати азгрди хаёли афкандае домӣ

به راه فرصت ازگرد خیال افکنده‌ای دامی

Прихўонӣаст кзғФлт кунӣ дршишаҳи соъат ро

پریخوانی است‌کزغفلت‌کنی درشیشه ساعت را

Агар илму фаннии дорӣ , ниёзи тоқ нисён кун

اگر علم و فنی داری‌، نیاز طاق نسیان‌کن

Ки рангомезӣ ?ут наққош месозад хиҷолат ро

که رنگ‌آمیزی‌ات نقاش می‌سازد خجالت را

Дамии коиинаҳи дор имтиҳон шуд шавкати фақрам

دمی کایینه‌دار امتحان شد شوکت فقرم

Кулоҳ арш дидам хоки даргоҳи мазаллат ро

کلاه عرش دیدم خاک درگاه مذلت را

Бар аҳли фақр то манъами ннозди азгронқдрӣ

بر اهل فقر تا منعم ننازد ازگرانقدری

Тарозу дар назари саркӯб тамкин кард хуфт ро

ترازو در نظر سرکوب تمکین‌کرد خفت را

Аннани ҷустуҷӯии мақсади ошиқ ки ме гирад

عنان جستجوی مقصد عاشق‌که می‌گیرد

Фалак шуд обила аммо зпо нанишонд ҳиммат ро

فلک شد آبله اما زپا ننشاند همت را

Нигини шӯҳратӣ май хости иқболи ҷунуни ман

نگین شهرتی می‌خواست اقبال جنون من

зи чандин кӯҳ кардам мунтахаби санги маломат ро

ز چندین کوه کردم منتخب سنگ ملامت را

Сар хон ҳаваси ороиш дигар наме хоҳад

سر خوان هوس آرایش دیگر نمی‌خواهد

Чу гардад устихон бемағз даъват кун саодат ро

چو گردد استخوان بی‌مغز دعوت کن سعادت را

Ман ва мо , ҳарчӣ бошад рағбатӣ внФртӣ дорад

من و ما، هرچه باشد رغبتی ونفرتی دارد

Ҷаҳон ваъзаст лекини гӯш май бояд насиҳат ро

جهان وعظ است لیکن گوش می‌باید نصیحت را

Ба иззати олимӣ ҷон мекунад аммо азин ғофил

به عزت عالمی جان می‌کند اما ازین غافل

Ки дар нақши нигин миъроҷ мебошад дноӣт ро

که در نقش نگین معراج می‌باشد دنائت را

Ба таслимӣаст хатми эиътибороти камоли ӣнҷо

به تسلیمی است ختم اعتبارات کمال اینجا

зи меҳр саҷда оройед тӯмори ибодат ро

ز مهر سجده آرایید طومار عبادت را

Мапиндоред ошиқи шикваи пардозади зи бедодаш

مپندارید عاشق شکوه پردازد ز بیدادش

Ки лаби вокрдн имкон нест захми теғи улфат ро

که لب واکردن امکان نیست‌زخم تیغ الفت را

Дарин саҳрои ҳамагар аз ғубории чашм май пӯшам

درین صحرا همه‌گر از غباری چشم می‌پوشم

Арақи ойӣнаҳо бар ҷабҳа май бандади мурувват ро

عرق آیینه‌ها بر جبهه می‌بندد مروت را

Агар санги виқорат дар назарҳо шуд сабки бедил

اگر سنگ وقارت در نظرها شد سبک بیدل

Фалохан карда бошӣ гардиши ранги қаноат ро

فلاخن‌کرده باشی‌گردش رنگ قناعت را

Хониш
ғзл шморҳ 65 — ъндлӣб