Сафҳаи дил бе хати захми ту фард ботиласт
صفحهٔ دل بیخط زخم تو فرد باطلست
Обрӯи ойӣнаи моро з ҷавҳар ҳосиласт
آبرو آیینهٔ ما را ز جوهر حاصلست
Гар ҳамаи ҳарф ҳақаст Андам ки гуфтӣ ботиласт
گر همه حرف حق است آندمکهگفتی باطلست
Ҳарчӣ берун омад аз лаб , хориҷ оҳанг диласт
هرچه بیرون آمد از لب، خارج آهنگ دلست
Нест аз дасти ту беруни ихтиёри сайди мо
نیست از دست تو بیرون اختیار صید ما
Панҷаи рангини чўгл то ғунча месозӣ диласт
پنجهٔ رنگین چوگل تا غنچه میسازی دلست
Дар раҳи таслим , пар бехонимон афтода ем
در ره تسلیم، پر بیخانمان افتادهایم
Бар сари мо соя эй гар ҳаст , даст қотиласт
بر سر ما سایهایگر هست، دست قاتلست
Бар сбкборони гарононро буд сабқати маҳол
بر سبکباران گرانان را بود سبقت محال
Ҳар қадами збни корвони бонги ҷарас дар манзиласт
هر قدم زبنکاروان بانگ جرس در منزلست
Пунбаи доғи маро бо ҳарфи роҳат кор нест
پنبهٔ داغ مرا با حرف راحتکار نیست
Гар баёзи ман хаттӣ пайдо кунад дард диласт
گر بیاض من خطی پیدا کند درد دلست
Об мегардад зи шабнами субҳ то дам ме занад
آب میگردد ز شبنم صبح تا دم میزند
Синаи чоконро нафас бар лаб расондан мушкиласт
سینهچاکان را نفس بر لب رساندن مشکلست
Сидқи кишонро фалак дар хок бинишонад чу тир
صدقکیشان را فلک در خاک بنشاند چو تیر
Сарви ин гулшан ба ҷурми ростии по дар гуласт
سرو این گلشن به جرم راستی پا در گلست
Ҳечкас афсурдаи зиндон ҷамъият мабод
هیچکس افسردهٔ زندان جمعیت مباد
Қатра то гавҳар намегардад ба дарё восиласт
قطره تا گوهر نمیگردد به دریا واصلست
Ҳар тарафи мижгони гушойии ҳасрат дил ме тапад
هر طرف مژگانگشایی حسرت دل میتپد
Ҳар ду олами гирди боли афшонии як бсмлст
هر دو عالمگرد بالافشانی یک بسملست
Дар ватани ҳам софи тинатро зи ғурбат чора нест
در وطن هم صاف طینت را ز غربت چاره نیست
Гавҳари ин баҳрро гирд ятемӣ соҳиласт
گوهر این بحر را گرد یتیمی ساحلست
Имтиёзи ҳасану ишқ аз шавқи комил барда анд
امتیاز حسن و عشق از شوقکامل بردهاند
намеравад азкФи дил ва дар чашм маҷнӯн маҳмиласт
میرود ازکف دل و در چشم مجنون محملست
Нарми хуёнро набошад чора аз вазъи ниёз
نرمخویان را نباشد چاره از وضع نیاز
Ҳркҷои обии сети бедили сӯй пастӣ моиласт
هرکجا آبیست بیدل سوی پستی مایلست