Хоксори ту тапидан кунад оғоз чаро

خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا

Ҷараси обила берун диҳад овоз чаро

جرس آبله بیرون دهد آواز چرا

Ҷазби ҳасанати гиреҳ аз байзаи Фўлодгшўд

جذب حسنت‌گره از بیضهٔ فولادگشود

Дидаи мо ба ҷамол ту нашуд боз чаро

دیدهٔ ما به جمال تو نشد باز چرا

Гирди мо рака нишаста сет ба роҳи талабат

گرد ما راکه نشسته‌ست به راه طلبت

Ба хиромӣ натавон кард сарафроз чаро

به خرامی نتوان‌کرد سرافراز چرا

Дил ба дасти ту вмои азтў , дигар монеъ кист

دل به‌دست تو وما ازتو، دگر مانع‌کیست

Худнамое накунад оинаи оғоз чаро

خودنمایی نکند آینه آغاز چرا

Сайли бунёди ҳубоби сети назари вокрдн

سیل بنیاد حباب‌ست نظر واکردن

Ҳуши мо ҳам нашавад хонаи барандоз чаро

هوش ما هم نشود خانه برانداز چرا

Сози битобии дил гарна урӯҷ оҳанг аст

ساز بیتابی دل‌گرنه عروج آهنگ است

Нафас аз ним тапиш мешавад овоз чаро

نفس از نیم تپش می‌شود آواز چرا

Гарнасозӣ сети яқини робита ҳар Бами вазир

گرنه سازی‌ست یقین رابطهٔ هر بم وزیر

Шиква шуд замзамаи толеъи носоз чаро

شکوه شد زمزمهٔ طالع ناساز چرا

Бенигоҳӣ агар аз айбу ҳунари мустағнии сет

بی‌نگاهی اگر از عیب و هنر مستغنی‌ست

Ҳайрат оина дорад лаби ғаммоз чаро

حیرت آینه دارد لب غماز چرا

Оташӣ нест ки охир нашавад хокистар

آتشی نیست‌که آخر نشود خاکستر

Паии анҷом намегирӣ аз оғоз чаро

پی انجام نمی‌گیری از آغاز چرا

Нест ҷузи ту худшикании домани иқболи баланд

نیست جز خودشکنی دامن اقبال بلند

Охир эй мушти ғубори ин ҳамаи парвоз чаро

آخر ای مشت غبار این همه پرواز چرا

Бедили ойӣнаи маъшӯқи намо дар бар тест

بیدل آیینهٔ معشوق‌نما در بر تست

Ин ниёзӣ ки ту дорӣ нашавад ноз чаро

این نیازی‌که تو داری نشود ناز چرا

Хониш
ғзл шморҳ 67 — ъндлӣб