Партави оҳии зи ҷайбат гул накард эй дил чаро
پرتو آهی ز جیبتگل نکرد ای دل چرا
Ҳамчуи шамъи кушта бе нурии дарин маҳфил чаро
همچو شمعکشتهبینوری درینمحفل چرا
Мушти хӯни худ чўгл бояд ба рӯй хеши рехт
مشتخون خود چوگل باید بهروی خویش ریخت
Бе адаби олӯдасозӣ домани қотил чаро
بیادب آلودهسازی دامن قاتل چرا
Хоки сад саҳро задӣ об аз арақҳои талош
خاک صد صحرا زدی آب از عرقهای تلاش
Роҳи ҷавлони ҳавас комӣ накардӣ гул чаро
راه جولان هوسکامی نکردیگل چرا
Манзалати арзи ҳзўрости вмқомти авҷи қурб
منزلت عرض حضوراست ومقامت اوج قرب
Нури хуршедӣ ба хоки тирае моил чаро
نور خورشیدی به خاک تیره ای مایل چرا
Саъии оромати қафаси фарсӯда ибром кард
سعی آرامت قفس فرسودة ابرامکرد
Сар наме дуздии замонӣ дар пари бсмл чаро
سر نمیدزدی زمانی در پر بسمل چرا
Чун сулаймони ҳам гиреҳ бар бод натавонист зад
چون سلیمان همگره بر باد نتوانست زد
эй ҳубоби ин саркашӣ бар умри мстъҷл чаро
ای حباب این سرکشی بر عمر مستعجل چرا
Нест аз ҷайби ту беруни гавҳари мақсӯди ту
نیست از جیب تو بیرونگوهر مقصود تو
Бе хабари сар май занӣ чун мавҷ бар соҳил чаро
بیخبر سر میزنی چون موج بر ساحل چرا
Ҷилваи гоҳи ҳасани маънии хилват лафзасту бас
جلوهگاه حسن معنی خلوت لفظ است و بس
Толиб Лайлӣ нишинад ғофили азмҳмл чаро
طالب لیلی نشیند غافل ازمحمل چرا
То ба кӣ бемуддао чун шамъ бояд рафтанат
تا بهکی بیمدعا چون شمع باید رفتنت
Ҷодаи худро насозӣ маҳв дар манзил чаро
جادهٔ خود را نسازی محو در منزل چرا
Бар ду олам ҳар мижаи барҳам задани хат май кашӣ
بر دو عالم هر مژه برهم زدن خط میکشی
Нест як дами нақши хеш аз сафҳаи ?ути зоил чаро
نیست یکدم نقش خویش از صفحهات زایل چرا
Ҷӯад агар дар маърази эҳсони тағофул пеша нест
جود اگر در معرض احسان تغافل پیشه نیست
Май дарди ҳоҷати гиребон аз лаби соил чаро
میدرد حاجت گریبان از لب سایل چرا
Гавҳари арзи ҳубоби ойӣнаи дор ҳайрат аст
گوهر عرض حباب آیینهدار حیرت است
эй тилисми дили абас гул кардае бедил чаро
ای طلسم دل عبثگلکردهای بیدل چرا