Гирдбоди имрӯз дар саҳрои қиёмати коштаи сет
گردباد امروز در صحرا قیامت کاشتهست
Мӯии маҷнӯн бесару погрднии афроштаи сет
موی مجنون بیسر و پاگردنی افراشتهست
Чун сҳргрди нафас бар осмонҳо барда ем
چون سحرگرد نفس بر آسمانها بردهایم
Бе танобии хаймаи мо нокуҷо бардошта сет
بیطنابی خیمهٔ ما ناکجا برداشتهست
Дар азали ойӣнаи шарми дуе дар пеш дошт
در ازل آیینهٔ شرم دویی در پیش داشت
Маслиҳати бинӣ ки моро ҷуз ба мо нгмоштаҳи сет
مصلحتبینیکه ما را جز به ما نگماشتهست
То қиёмати ҳасрати дидор бояд чиду бас
تا قیامت حسرت دیدار باید چید و بس
Чашми махмурӣ дар ин вайронаи наргиси коштаи сет
چشممخموری در این ویرانه نرگس کاشتهست
Сарнавишти хеш то хондам арақҳо кард гул
سرنوشت خویش تا خواندم عرقها کرد گل
Ин хати мавҳум яксар нуқта шак дошта сет
اینخط موهوم یکسر نقطهٔ شک داشتهست
Қатра Эй будам . Вале аз ҷисми хокӣ баста ам
قطرهای بودم .ولی از جسم خاکی بستهام
Фурсати умри ӣнқадар бар ман ғубори анбоштаи сет
فرصت عمر اینقدر بر من غبار انباشتهست
Бод яксар шакли анқои хоки тасвири адам
باد یکسر شکل عنقا خاک تصویر عدم
Турфатар ин кодмии худро касе пиндоштаи сет
طرفهتر این کادمی خود را کسی پنداشتهست
Решаи ворӣ дар талаби мижгони сар аз по барнадошт
ریشه واری در طلب مژگان سر از پا برنداشت
Ишқи моро дар замини шарми матлаби коштаи сет
عشق ما را در زمین شرم مطلب کاشتهست
Ҷуз ба саҳрои адами бедил куҷо гунҷад касе
جز به صحرای عدم بیدل کجا گنجد کسی
Танагии ин арса дар дили ҷой дил нагузошта сет
تنگی اینعرصه در دل جایدل نگذاشتهست