Дил аз надомат ҳастӣ , мукаддари аи фитодаи сет
دل از ندامت هستی، مکدر افتادهست
Дигар з ёс магӯ хок бар сари афтодаи сет
دگر ز یأس مگو خاک بر سر افتادهست
Дарин бисот , тнзаҳи куҷо , тақаддуси кӯ
در این بساط، تنزه کجا، تقدسکو
Масеҳи рафтау нақши сами хари афтодаи сет
مسیح رفته و نقش سم خر افتادهست
Марв ба боғ ки аз хандаи кории гулҳо
مرو به باغ که از خندهکاری گلها
Дарин ҳўскдаҳи расм ҳаё барофтода сет
در این هوسکده رسم حیا برافتادهست
Фалаки шикваи бро , аз фурӯтанӣ магзар
فلک شکوه برآ، از فروتنی مگذر
Баландии сари ин бом бар дар афтодаи сет
بلندی سر این بام بر در افتادهست
Ба ҳртрФнигарӣ худсарӣ ҷунун дорад
به هر طرف نگری خودسری جنون دارد
Ҷаҳони хаттии сет ки беруни мстри афтодаи сет
جهانخطیست که بیرون مسطر افتادهست
Ба ғайри чӯби змингирӣ аз харон наравад
به غیر چوب زمینگیری از خران نرود
Ъсокҷост ки воъизи зи минбари афтодаи сет
عصا کجاست که واعظ ز منبر افتادهست
Нарафт шуғли гирифторӣ аз табиати халқ
نرفت شغل گرفتاری از طبیعت خلق
Қафаси шикаста ба ороиши пари афтодаи сет
قفس شکسته به آرایش پر افتادهست
Касе ба манъи худороӣ ?ут надорад кор
کسی به منع خودآراییات ندارد کار
Биё ки хонаи ойӣна бе дар афтодаи сет
بیا که خانهٔ آیینه بیدر افتادهست
Сиришк оина нагузошт дар муқобили оҳ
سرشک آینه نگذاشت در مقابل آه
з бе наме чиқадр чашми мотар афтодаи сет
ز بینمی چقدر چشم ما تر افتادهست
Ба офият чаҳ хаёласт тарафи басаши мо
به عافیت چه خیال است طرف بستن ما
Марӣзи ишқи чўотш ба бстроФтодаҳи сет
مریض عشق چو آتش به بستر افتادهست
Фасонаи дили ҷамъ аз чаҳ олами афсун буд
فسانهٔ دل جمع از چه عالم افسون بود
Муҳӣт дар арақи саъии гавҳари афтодаи сет
محیط در عرق سعی گوهر افتادهست
Таваҳҳум ба ҳайрати азбни базм сулҳ кун бедил
تو هم به حیرت از این بزم صلحکن بیدل
Ҷунуни ҳасан ба ойӣнаҳо дарафтодаи сет
جنون حسن به آیینهها درافتادهست