Гар оинаи ?ути муҳаррами зиштӣ ва никуӣаст

گر آینه‌ات محرم زشتی و نکوییست

Ҷавҳар надиҳӣ арз ки пари обилаи рўиист

جوهر ندهی عرض‌که پر آبله‌ روییست

Дилро ба ҳаваси қобил таҳқиқ миндиш

دل را به هوس قابل تحقیق میندیش

Ин ҳавсилаи машраб қадаҳӣ нест сбўиист

این حوصله‌مشرب قدحی‌نیست سبوییست

Аз хеши брои шомили заррот ҷаҳон бош

از خویش برآ شامل ذرات جهان باش

Ҳаргоҳи нафаси фол садо зад ҳамаи сўиист

هرگاه نفس فال صدا زد همه سوییست

Бар перҳани нози ҷаҳон чашм надузӣ

بر پیرهن ناز جهان چشم ندوزی

Ҷузи ҷомаи ър - бони тании ин ҷумлаи ртист

جز جامهٔ عر-‌بان تنی این جمله رتیست

Пайдост ки то чндкнди нози тароват

پیداست‌که تا چندکند ناز طراوت

Ин барг ва бар ва нашав ва намой ту кдўиист

این برگ و بر و نشو و نمای تو کدوییست

Збни рўзўшбӣ чанд чаҳ перӣ чаҳ ҷавонӣ

زبن روزوشبی چند چه پیری چه جوانی

То субҳи қиёмати ҳамаи дами шарми ду мўиист

تا صبح قیامت همه دم شرم دو موییست

Ғофил машав аз сози ибороту ашорот

غافل مشو از ساز عبارات و اشارات

Ҳангомаи зеру Бами мо ,ҳоӣу ҳўиист

هنگامهٔ زیر و بم ما، هایی و هوییست

Ҷузи сайр адам нест тмошогаҳ ҳастӣ

جز سیر عدم نیست تماشاگه هستی

Бар қурб макун нозукаи инҳо ҳамаи аўиист

بر قرب مکن نازکه اینها همه اوییست

Хушкӣ накунад реша ба гулзори муҳаббат

خشکی نکند ریشه به‌ گلزار محبت

Ҳрсбзаҳ ки дидеми чўмжгон лаб ҷӯӣаст

هرسبزه‌که دیدیم چومژگان لب جوییست

Дасти ҳаваси азхўиши нишастан чаҳ ҷунун буд

دست هوس ازخویش نشستن چه جنون بود

То хоки ту бар бод нарафта сети взўиист

تا خاک تو بر باد نرفته‌ست وضوییست

Ҳарчанд иборати ҳамаи эъҷози фурушад

هرچند عبارت همه اعجاز فروشد

То лаб ба хамӯшӣ надиҳӣ биҳдаҳ гӯйӣаст

تا لب به خموشی ندهی بیهده‌ گوییست

Бедил накунӣ даъвии шухӣ ки дарин боғ

بیدل نکنی دعوی شوخی‌که درین باغ

Помоли хиром ҳавасаст ончии нмўиист

پامال خرام هوس است آنچه نموییست