эй ғофил аз ранҷи ҳаваси ойӣнаи пардозӣ чаро
ای غافل از رنج هوس آیینهپردازی چرا
Чун шамъи бор сӯхтан аз сар наяндозӣ чаро
چون شمع بار سوختن از سر نیندازی چرا
Нагушӯда мижгон чун шарар аз хеш кун қатъи назар
نگشودهمژگان چون شرر از خویشکن قطع نظر
Зини як ду дами заҳматкаши ҷомӣу оғозӣ чаро
زین یک دو دم زحمتکش جامی و آغازی چرا
Токии димоғат хӯн кунад таъмири бунёди ҷасад
تاکی دماغت خونکند تعمیر بنیاد جسد
Тифлии гузашт эй бихрд бо хоки вгли бозӣ чаро
طفلیگذشت ای بیخرد با خاک وگل بازی چرا
Озодии ?ути сози нафас онгаҳ ғами дому қафас
آزادیات ساز نفس آنگه غم دام و قفس
Бо ин ғубор пурфишон гум карда парвозӣ чаро
با این غبار پرفشان گم کرده پروازی چرا
Гардӣ ба ҷо нанашастае дил дар чаҳ олами баста Эй
گردی به جا ننشستهای دل در چه عالم بستهای
Аз пардаи беруни ҷустае вомондасозӣ чаро
از پرده بیرون جستهای واماندهٔ سازی چرا
Ҳайфаст бо созғно мағлуб хаст зистан
حیف است با سازغنا مغلوب خسّت زیستن
Теғи зафар дар панҷаи ?ути дастӣ наме ёзӣ чаро
تیغ ظفر در پنجهات دستی نمییازی چرا
Гар ҷавҳари шарму адаби парвоз мастурӣ диҳад
گر جوهر شرم و ادب پرواز مستوری دهد
Ойӣна гардад аз сафои расвои ғаммозӣ чаро
آیینهگردد از صفا رسوای غمازی چرا
Тобу таби кибру ҳасад бар ҳақ прессатон кам занад
تاب و تبکبر و حسد بر حقپرستانکم زند
Гар нестии оташи парасти охир ба инсозӣ чаро
گر نیستی آتشپرست آخر به این سازی چرا
Ҳаргиз надорад ҳечкас пурвои фаҳми хештан
هرگز ندارد هیچکس پروای فهم خویشتن
Розии вагарнаи ин қадари номаҳрами розӣ чаро
رازی وگرنه این قدر نامحرم رازی چرا
Аз водии ин мо ва ман хомӯш бояд тохтан
از وادی این ما و من خاموش باید تاختن
эй корвонат беҷарас дар банди овозӣ чаро
ایکاروانت بیجرس در بند آوازی چرا
Маҳкӯми фармони қазо мушкил кашад сар бар ҳаво
محکوم فرمان قضا مشکلکشد سر بر هوا
Аз теғгар ғофил нае гардани броФрозӣ чаро
از تیغ گر غافل نهای گردن برافرازی چرا
Бедил махоҳ озори дил аз тоқати роҳати гусал
بیدل مخواه آزار دل از طاقت راحت گسل
эй по ба дӯши обила бар хор май тозӣ чаро
ای پا به دوش آبله بر خار میتازی چرا