Ситамаст агар ҳавасат кашад ки ба сайри сарву самани дро

ستم‌ است اگر هوست‌ کشد که به‌سیر سرو و سمن درآ

Ту зи ғунча кам надамидае , дар дили гшо ба чамани дро

تو ز غنچه‌ کم ندمیده‌ای‌، در دل‌ گشا به چمن درآ

Паии нофаҳои рамидаи бӯ , мапаснд заҳмати ҷустуҷӯ

پی نافه‌های رمیده‌بو، مپسند زحمت جستجو

Ба хаёли ҳалқаи зулф ӯ гиреҳии хур ва ба хутани дро

به خیال حلقهٔ زلف او گرهی خور و به ختن درآ

Нафаст агар на фусуни дамад ба таъаллуқи ҳаваси ҷасад

نفست اگر نه فسون دمد به تعلق هوس جسد

Зиҳи доман тўкаҳ мекашад ки дар ин работи куҳани дро

زه دامن توکه می‌کشد که در این رباط‌ کهن درآ

Ҳаваси ту неку бад ту шуд , нафаси ту дому дад ту шуд

هوس تو نیک و بد تو شد، نفس تو دام و دد تو شد

Ки ба ин ҷунуни балад ту шуд ки ба олами ту ва ман дро

که به این جنون بلد تو شد که به عالم تو و من درآ

Ғами интизори ту бардаам ба раҳи хаёли ту мурда ам

غم انتظار تو برده‌ام به ره خیال تو مرده‌ام

Қадамӣ ба пурсиши ман гшои нафасӣ чу ҷон ба бадани дро

قدمی به پرسش من‌ گشا نفسی چو جان به بدن درآ

Чу ҳаво з ҳастӣ мубҳамӣ ба таъаммулӣ задаам хамӣ

چو هوا ز هستی مبهمی به تأملی زده‌ام خمی

Гиреҳи ҳақиқат шабнамӣ бишкоф ва дар дили ман дро

گره حقیقت شبنمی بشکاف و در دل من درآ

На ҳавои авҷ ва на пастии ?ут на хурӯши ҳуш ва на мастии т

نه‌ هوای اوج و نه پستی‌ات نه خروش هوش و نه مستی‌ت

Чу саҳар чаҳ ҳосил ҳастӣ ?ути нафасии шӯ ва ба сухани дро

چو سحر چه حاصل هستی‌ات نفسی شو و به‌ سخن درآ

Чаҳ кашии зи кӯшиши орияти ?илами шаҳодат бе дят

چه‌ کشی ز کوشش عاریت الم شهادت بی‌دیت

Ба биҳишти олами офият дар ҷустуҷӯ башикан дро

به بهشت عالم عافیت در جستجو بشکن درآ

Ба кадоми оинаи моилӣ ки зи фурсати ин ҳамаи ғофилӣ

به‌ کدام آینه مایلی‌ که ز فرصت این همه غافلی

Ту нигоҳи дидаи бсмлии мижаи вокн ва ба кафани дро

تو نگاه دیدهٔ بسملی مژه واکن و به‌ کفن درآ

зи сурӯши маҳфили кибриёи ҳама вақт мерасад ин Нидо

ز سروش محفل‌ کبریا همه وقت می‌رسد این‌ ندا

Ки ба хилвати адабу вафои з дар бурун нашудани дро

که به خلوت ادب و وفا ز در برون نشدن درآ

Бдрои бедили азин қафас агар он тараф кашадат ҳавас

بدرآی بیدل ازین قفس اگر آن طرف‌ کشدت هوس

Ту ба ғурбати он ҳамаи хуш нае ки бигӯямат ба ватани дро

تو به‌ غربت آن‌همه خوش‌ نه‌ای‌ که‌ بگویمت به‌ وطن درآ