Ба шабнами субҳ , ин гулистон , нишонди ҷӯши ғубори худ ро
به شبنم صبح، اینگلستان، نشاند جوش غبار خود را
Арақи чўсилоб азҷбин рафт вмо накардем кори худ ро
عرق چو سیلاب از جبین رفت و ما نکردیم کار خود را
зи поси номӯси нотавонӣ чу сояам ногузири тоқат
ز پاس ناموس ناتوانی چو سایهام ناگزیر طاقت
Ки ҳарчӣ зини корвон гарон шуд ба дӯшами афканди бори худро
که هرچه زین کاروان گران شد بهدوشم افکند بار خود را
Ба умри мавҳуми танг фурсат фузуд сад беш вкми зи ғифлат
به عمر موهوم تنگ فرصت فزود صد بیش و کم ز غفلت
Тугар айёр амал нагирӣ нафас чаҳ донад шморхўд ро
تو گر عیار عمل نگیری نفس چه داند شمار خود را
зи шарми мастии қадаҳ нигун кун , димоғ ҳастӣ ба ваҳм хӯн кун
ز شرم مستی قدح نگون کن، دماغ هستی به وهم خون کن
Ту эй ҳубоб аз тараб чаҳ дории пар аз адам кун канори худ ро
تو ای حباب از طرب چه داری پر از عدم کن کنار خود را
Баландии сар ба ҷайб ҳастӣ , шуд эътибор ҷаҳон ҳастӣ
بلندی سر به جیب هستی، شد اعتبار جهان هستی
Ки шамъи ин базм то саҳаргоҳ зинда дорад мазори худ ро
که شمع این بزم تا سحرگاه زنده دارد مزار خود را
Ба хеш агар чашм мегушӯдӣ , чўмўҷ дрёграҳ набӯдӣ
به خویش اگر چشممیگشودی، چو موج دریا گره نبودی
Чаҳ сҳркрди орзӯии гавҳарака ғунча кардӣ баҳори худ ро
چه سحرکرد آرزوی گوهر که غنچه کردی بهار خود را
Ту шахси озоди прФшонӣ қиёматаст ин ки ғунчаи Монӣ
تو شخص آزاد پرفشانی قیامت است اینکه غنچه مانی
Фсрди худдорӣат ба рангӣ ки санг кардӣ шарори худ ро
فسرد خودداریت بهرنگیکه سنگ کردی شرار خود را
Қадам ба сад дашту дргшодӣ , зи нола дргўшҳо фитодӣ
قدم به صد دشت و در گشادی، ز ناله در گوشها فتادی
Аннан ба забти нафаси надодии табиати неи савори худ ро
عنان به ضبط نفس ندادی طبیعت نی سوار خود را
Видоъи ороиш нигин кун , зи шарми домони ҳирс чин кун
وداع آرایش نگین کن، ز شرم دامان حرص چین کن
Мазан ба санги азҷнўни шӯҳрати чўноми анқои виқори худ ро
مزن به سنگ از جنون شهرت چو نام عنقا وقار خود را
Агар дилати занг кин задойад хилофи хилқат ба пеш ноед
اگر دلت زنگ کین زداید خلاف خلقت به پیش ناید
Сафои ойӣнаи шарми дордкаҳ хурда гирад дучори худ ро
صفای آیینه شرم دارد که خرده گیرد دچار خود را
Ба дар зан аз муддаои чўбидли золФти ваҳми пучи бугсал
به در زن از مدعا چو بیدل ز الفت وهم پوچ بگسل
Бар остони умеди ботил , хаҷал макун интизори худ ро
بر آستان امید باطل، خجل مکن انتظار خود را