Наме дуздади кас аз лаззоти коҳиши офарини худ ро

نمی‌دزدد کس از لذات‌ کاهش‌آفرین خود را

Фурӯи хӯрдаи сети шамъи ӣнҷо ба завқи ангабини худ ро

فرو خورده‌ست شمع اینجا به‌ ذوق انگبین خود را

Ба лаббайки ҳарами ноқавси дайр оҳангҳо дорад

به لبیک حرم ناقوس دِیر آهنگها دارد

Дар ин маҳфили тарафи дидаи сети шаки ҳам бо яқини худ ро

در این‌ محفل‌ طرف‌ دیده‌ست‌ شک‌ هم‌ با یقین‌ خود را

Ба ҳамвории тариқи сулҳро чанде ғанимати дон

به همواری طریق صلح را چندی غنیمت‌دان

зи чанги сбҳаҳ бар зуннори печидаи сети дайни худ ро

ز چنگ سبحه بر زنار پیچیده‌ست دین خود را

Ба ин по дар рикобӣ чун шарар дар санг агар бошӣ

به این پا در رکابی چون شرر در سنگ اگر باشی

Тсўркни ҳамон чун хона бар дуашон зини худ ро

تصورکن همان چون خانه بر دوشان زین خود را

Сахоу бухли вақфи вусъат мақдӯр ме бошад

سخا و بخل وقف وسعت مقدور می‌باشد

Баровардаи сети дасти ӣнҷо ба қадари остини худ ро

برآورده‌ست دست اینجا به قدر آستین خود را

Ба афсуни дноӣти ғофилӣ аз нанги помолӣ

به افسون دنائت غافلی از ننگ پامالی

Ба пастии муттаҳам ҳаргиз намедонад замини худ ро

به پستی متهم هرگز نمی‌داند زمین خود را

Хаёли ободи яктоеи қиёмат олимӣ дорад

خیال‌آباد یکتایی قیامت عالمی دارد

Ки ҳарҷо ворасӣ бояд парастидан ҳамин худ ро

که هرجا وارسی باید پرستیدن همین خود را

Тағофули зан ба ҳастӣ сайқали фитрати ҳаминат бас

تغافل زن به‌ هستی صیقل فطرت همینت بس

Сафои оинагар муддао бошад мубини худ ро

صفای آینه‌گر مدعا باشد مبین خود را

Дар ин гулшан набояд хори домони ҳавас бӯдан

در این‌ گلشن نباید خار دامان هوس بودن

Гули озодагии рангӣ дигар дорад бичин худ ро

گل آزادگی رنگی دگر دارد بچین خود را

Хаёл ҷон кунӣ зулмаст бар табъи сбкрўҳон

خیال جان‌کنی ظلم است بر طبع سبکروحان

Ба чоҳи афкандае чун ном аз нақби нигини худ ро

به چاه افکنده‌ای چون نام از نقب نگین خود را

Суҷуди соя аз офот дорад эминии бедил

سجود سایه از آفات دارد ایمنی بیدل

Ту ҳамгар офияти хоҳии ниҳолин дар ҷабини худ ро

تو هم گر عافیت‌خواهی نهالین در جبین خود را

Хониш
ғзл шморҳ 76 — ъндлӣб