Онҷо ки фишорад мижаам дидатар ро

آنجا که فشارد مژه‌ام دیدهٔ تر را

Парвози ҳавас пунба кунад оби гуҳар ро

پرواز هوس پنبه‌کند آب‌گهر را

Вақтаст чўгрдоб ба савдои хаёлат

وقت است چوگرداب به سودای خیالت

Собити қадами нозкнми гардиши сар ро

ثابت قدم نازکنم گردش سر را

Мҳўтўи зи оғӯши таманно чаҳ кушояд

محوتو ز آغوش تمنا چه‌گشاید

Рангӣаст тҳиргли тасвири назар ро

رنگیست تحیرگل تصویر نظر را

Зин бодия рафтам ки ба сарчашмаи хуршед

زین بادیه رفتم‌که به سرچشمهٔ خورشید

Чун соя башуем зи ҷабини гирди сафар ро

چون سایه بشویم ز جبین‌گرد سفر را

Ёрб чаҳ балои бўдкаҳи трдстии соқӣ

یارب چه بلا بودکه تردستی ساقی

Бар хирман махмур фишонд оташтар ро

بر خرمن مخمور فشاند آتش تر را

Аз ашки мҷўбиди нишон бар мижаи ман

از اشک مجوبید نشان بر مژة من

Кин риштаи з сустӣ накашида сети гуҳар ро

کاین رشته ز سستی نکشیده‌ست‌گهر را

Таслими ҳамон оинаи ҳасан камол аст

تسلیم همان آینهٔ حسن کمال است

Чун моҳи нави аиҷодкн аз теғи сипар ро

چون ماه نو ایجادکن از تیغ سپر را

Токӣ чу ҷараси дил ба тапидан бихарошам

تاکی چو جرس دل به تپیدن بخراشم

Дар нолаам оғӯши вдоъисти асар ро

در ناله‌ام آغوش وداعیست اثر را

Аз ашки тавон муҳаррами расвоӣ мо шуд

از اشک توان محرم رسوایی ما شد

Шабнами ҳамаи ҷо оина дораст саҳар ро

شبنم همه‌جا آینه‌دارست سحر را

Чун қофилаи умр ба дӯши нафасӣ чанд

چون قافلهٔ عمر به دوش نفسی چند

Рафтем ба ҷое ки хабар нест хабар ро

رفتیم به جایی‌که خبر نیست خبر را

Бедил чу саҳар дам мазан аз дарди муҳаббат

بیدل چو سحر دم مزن از درد محبت

То онкӣ набандӣ ба нафаси чоки ҷгрро

تا آنکه نبندی به نفس چاک جگررا

Хониш
ғзл шморҳ 77 — ъндлӣб