Хоҷаи токӣ бояд ин бунёди расвоӣ ки нест

خواجه تا کی باید این بنیاد رسوایی‌ که نیست

Брнгинҳо чанд хандад номи анқое ки нест

بر نگین‌ها چند خندد نام عنقایی‌ که نیست

Дил фиребат медиҳад махмурӣ ва мастӣ куҷост

دل فریبت می‌دهد مخموری و مستی‌ کجاست

ди ри бағал то чанд хоҳӣ дошт миное ки нест

د‌ر بغل تا چند خواهی داشت مینایی‌ که نیست

Халқи ғофили дртлоши роҳат аз худ ме равад

خلقْ غافل در تلاشِ راحت از خود می‌رود

Нокуҷои охири буруни оради сар аз ҷое ки нест

ناکجا آخر برون آرد سر از جایی‌ که نیست

Ҳарчӣ бинӣ дар ҷунуни зори адам пар ме занад

هرچه بینی در جنون‌زار عدم پر می‌زند

Гирди мо ҳам бол май резад ба саҳройӣ ки нест

گرد ما هم بال می‌ریزد به صحرایی‌ که نیست

Малик ҳастӣ то адами лабрези ғифлатҳои мост

ملک هستی تا عدم لبریز غفلت‌های ماست

Гар бФҳмдкси ҳамин дунёсти ъқбоиӣ ки нест

گر بفهمد کس همین دنیاست‌ عقبایی‌ که‌ نیست

Беш аз он каз ваҳми даии ойӣна зангорӣ кунед

بیش از آن‌ کز وهم دی آیینه زنگاری‌ کنید

Дар назарҳо равшанаст имрӯз , фардое ки нест

در نظرها روشن است امروز، فردایی‌ که نیست

Нргсстонҳости ҳрсўи мўҷзн аммо чаҳ суд

نرگسستان‌هاست هر سو موج‌زن اما چه سود

Кас чаҳ бинад зини чаман бе чашми бенаӣ ки нест

کس چه‌ بیند زین چمن بی‌ چشمِ بینایی‌ که نیست

Ҳимматӣ нагушӯд бар рӯй қаноати чашми халқ

همتی نگشود بر روی قناعت چشم خلق

Касрати иброми барҳами баст дарҳое ки нест

کثرت ابرام بر هم بست درهایی‌ که نیست

Заҳмати таҳқиқи азин дафтар набояд хостан

زحمت تحقیق ازین دفتر نباید خواستن

Лаб ба ҳам оварданӣ май хўоҳдоншоиӣ ки нест

لب به‌ هم آوردنی می‌خواهد انشایی که نیست

Он қадр аз хўдгзштнҳо намехоҳад талош

آنقدر از خود گذشتن‌ها نمی‌خواهد تلاش

Чашм бастан ҳам пулӣ дорад ба дарёӣ ки нест

چشم بستن هم پلی دارد به دریایی‌ که نیست

Дар хаёли ободи имкони азкҷо оташ заданд

در خیال‌آباد امکان از کجا آتش زدند

Олимии росўхти ҳайрат дар тамошое ки нест

عالمی را سوخت حیرت در تماشایی‌ که نیست

Ҳуш агар дории зи рмзкни факон ғофил мабош

هوش اگر داری ز رمز کُن‌فَکان غافل مباش

Зон даҳон бенишон гул карда ғавғое ки нест

زان دهان بی‌نشان‌ گل‌ کرده غوغایی‌ که نیست

Бедили ин ҳангомаи найранг доғам карда аст

بیدل این هنگامهٔ نیرنگ داغم‌ کرده است

Хор шуд ранҷи таъаллуқи боз дар пое ки нест

خار شد رنج تعلق باز در پایی‌ که نیست