Нешӣ то илми ҳиммати анқои бардошт

نیشی تا علم همت عنقا برداشت

Каллаӣ буд ки моро зи сармои бардошт

کلهی بود که ما را ز سرما برداشت

Азгронбории ин қофилаҳо ҳеҷ мапурс

ازگرانباری این قافله‌ها هیچ مپرس

Кӯҳи як нолаи мо бар ҳамаи аъзои бардошт

کوه یک نالهٔ ما بر همه اعضا برداشت

Васли мақсад чаҳ қадари шукр талаб ме хоҳад

وصل مقصد چه‌قدر شکر طلب می‌خواهد

Шамъ ӣнҷо натавонист сар аз пои бардошт

شمع اینجا نتوانست سر از پا برداشت

Зиндагии фурсати дарси шарар осон фаҳмид

زندگی فرصت درس شرر آسان فهمید

Мунтахаби нуқтае аз нусхаи анқои бардошт

منتخب نقطه‌ای از نسخهٔ عنقا برداشت

То нафас ҳаст азин домгаҳ озодӣ нест

تا نفس هست ازین دامگه آزادی نیست

Тӯҳматӣ буд таҷарруд ки масеҳои бардошт

تهمتی بود تجرد که مسیحا برداشت

Як сар ва ин ҳамаи савдо чаҳ қиёмат созӣаст

یک سر و این همه سودا چه قیامت‌ سازیست

Ҳақи фурсати нафасӣ буд адоҳо бардошт

حق فرصت نفسی بود اداها برداشت

Даврии фитрат аз асрори ҳақиқати азлист

دوری فطرت از اسرار حقیقت ازلیست

Гавҳари ин уқдаи ҷовиди зи дарёи бардошт

گوهر این عقده جاوید ز دریا برداشت

Авҷи қадари ҳама бар тарки алойиқ хатм аст

اوج قدر همه بر ترک علایق ختم است

Осмон низ дилӣ дошт зи дунёи бардошт

آسمان نیز دلی داشت ز دنیا برداشت

Даври паймонаи худдории мо охир шуд

دور پیمانهٔ خودداری ما آخر شد

Имшаби он қомати афрохтаи минои бардошт

امشب آن قامت افراخته مینا برداشت

Зини хиромӣ ки ғубораши ҳамаи аҷзоӣ дил аст

زین خرامی‌ که غبارش همه اجزای دل است

Хоҳад аиинаҳи сар аз роҳи ту фардои бардошт

خواهد ایینه سر از راه تو فردا برداشت

Теғи бедоди ту бар хоки шаҳидони вафо

تیغ بیداد تو بر خاک شهیدان وفا

Серуми афканд ба он ноз ки гуё бардошт

سرم افکند به آن ناز که‌ گویا برداشت

Сайри ин анҷуманами вақфи гудозии сет чу шамъ

سیر این انجمنم وقف‌گدازی‌ست چو شمع

Бори дӯши мижа бояд ба тамошои бардошт

بار دوش مژه باید به تماشا برداشت

Чиқадр олами бедил ба хаёл омада ем

چقدر عالم بیدل به خیال آمده‌ایم

Ҳарки бар мо назарӣ кард дил аз мо бардошт

هرکه بر ما نظری کرد دل از ما برداشت