Ҷуз хамӯшӣ ҳаркии дил бар нола ва фарёд дошт

جز خموشی هرکه دل بر ناله و فریاد داشت

Шамъи худро ҳамчуи не дар раҳгузор бод дошт

شمع خود را همچو نی در رهگذار باد داشت

эй хуши он аҳдӣ ки дар миҳроби чашми интизор

ای خوش آن عهدی‌که در محراب چشم انتظار

Ашки мо ҳам гардишӣ чун сбҳаҳ зӯҳҳод дошт

اشک ما هم‌گردشی چون سبحهٔ زهاد داشت

Сайди моро ҳалқаи дом бало шуд офият

صید ما را حلقهٔ دام بلا شد عافیت

Гӯшаи чашмӣ ки бо дили улфат сайёд дошт

گوشهٔ چشمی‌که با دل الفت صیاد داشت

Хоб агрўҳшт гирифт аз дидаи ман давр нест

خواب اگروحشت گرفت از دیدهٔ من دور نیست

Хонаи чашмами чўгўҳри об дар бунёд дошт

خانهٔ چشمم چوگوهر آب در بنیاد داشت

Бихўдӣ аз маънии ҷамъиятам огоҳ кард

بیخودی از معنی جمعیتم آگاه‌کرد

Гардиши ранги эътибори силӣ устод дошт

گردش رنگ اعتبار سیلی استاد داشت

Кард таъмири аинқдргрди харобии ошкор

کرد تعمیر اینقدرگرد خرابی آشکار

Варна вайрон бӯдан мо олимӣ обод дошт

ورنه ویران بودن ما عالمی آباد داشت

Ин замони маҳви Фромши нағмагӣ ҳои дилем

این زمان محو فرامش نغمگی‌های دلیم

Ҷоми мо пеши азшкстнҳои тарангӣ ёд дошт

جام ما پیش ازشکستنها ترنگی یاد داشت

Аз фаноӣ мо машав ғофил ки ин мушти шарор

از فنای ما مشو غافل‌که این مشت شرار

Чашми захми нестӣ дар олам эҷод дошт

چشم زخم نیستی در عالم ایجاد داشت

Дӯш каз созъдм ҳастӣ зуҳӯри оҳанг буд

دوش‌کز سازعدم هستی ظهور آهنگ بود

Нолаи мо ҳам навой ҳарчӣ бодобод дошт

نالهٔ ما هم نوای هرچه باداباد داشت

Ҳайфи авқотӣ ки сарфи кӯшиш биҷо шавад

حیف اوقاتی‌که صرف‌کوشش بیجا شود

Тешаи умрии навҳа бар ҷон кандан Фарҳод дошт

تیشه عمری نوحه بر جان‌کندن فرهاد داشت

Боли қамарии ин замони бедили ғубор сарв нест

بال قمری این زمان بیدل غبار سرو نیست

Грдўҳшти пеши азин ҳам ҳарки буд озод дошт

گردوحشت پیش ازین هم هرکه بود آزاد داشت