То назар бар шухии ман наргис худком дошт

تا نظر بر شوخی من نرگس خودکام داشت

Чашмаи ойӣнаи мавҷи равған бодом дошт

چشمهٔ آیینه موج روغن بادام داشت

Боди домонати ғуборамро парешон кард ва рафт

باد دامانت غبارم را پریشان‌کرد و رفت

Серумаам дргўшаҳи чашми адам ором дошт

سرمه‌ام درگوشهٔ چشم عدم آرام داشت

Олимиро сайд улфат кард ранги аҷзи ман

عالمی را صید الفت کرد رنگ عجز من

Дар шикасти хештани мушти ғуборам дом дошт

در شکست خویشتن مشت غبارم دام داشت

Пухтагӣ дар парда ранг хазоне бӯда аст

پختگی در پردهٔ رنگ خزانی بوده است

Миваам дар фикри сарсабзии хаёлӣ хом дошт

میوه‌ام در فکر سرسبزی خیالی خام داشت

Ёди он шавқӣ ки аз битоқтиҳои талаб

یاد آن شوقی‌که از بیطاقتیهای طلب

Дил тапидан низ дар роҳат шморгом дошт

دل تپیدن نیز در راهت شمارگام داشت

Аз адои абрӯяти лутфи нигаҳ фаҳмида ам

از ادای ابرویت لطف نگه فهمیده‌ام

Ин камон , ранги фиреб аз равған бодом дошт

این کمان‌، رنگ فریب از روغن بادام داشت

Гар наме буд орзўтшўиш ҷонкоҳӣ набӯд

گر نمی‌بود آرزوتشویش جانکاهی نبود

Моҳёнро нашутур қуллоби ҳирс ком дошт

ماهیان را نشتر قلاب حرص‌کام داشت

Ноларо рӯзӣ ки авҷи эътибори нашъа буд

ناله را روزی‌که اوج اعتبار نشئه بود

Чун ҷарас , бедил ба ҷои бода , дил дарҷоам дошт

چون‌جرس‌، بیدل به‌جای‌باده، دل‌درجام‌داشت