Содагии дилро асири фикрҳои хом дошт
سادگی دل را اسیر فکرهای خام داشت
То таҳайюр буд дар ойӣнаи акс ором дошт
تا تحیر بود در آیینه عکس آرام داشت
Гар наме буд орзӯи ташвиш ҷонкоҳӣ набӯд
گر نمیبود آرزو تشویش جانکاهی نبود
Моҳёнро ташнаи қуллоби ҳирс ком дошт
ماهیان را تشنهٔ قلاب حرص کام داشت
Аз адои абрӯяти лутфи нигаҳ фаҳмида ем
از ادای ابرویت لطف نگه فهمیدهایم
Ин камони ранги фиреб аз равған бодом дошт
این کمان رنگ فریب از روغن بادام داشت
Дил на имрӯз аз сафои фол сабӯҳӣ ме занад
دل نه امروز از صفا فال صبوحی میزند
Дар кудурат низ ин ойӣнаи айш шом дошт
در کدورت نیز این آیینه عیش شام داشت
Мо зи худдории абаси хӯни талаб ҳо рехтем
ما ز خودداری عبث خون طلبها ریختیم
Дар садои боли бсмли офият пайғом дошт
در صدای بال بسمل عافیت پیغام داشت
Дили мсФокрдн аз бшм ба тўФи ҷилваи барад
دل مصفاکردن از بشم به طوف جلوه برد
Оина бар дӯши ҳайрати ҷома эҳром дошт
آینه بر دوش حیرت جامهٔ احرام داشت
Бепару болии тапиши фарсӯда парвоз нест
بیپر و بالی تپش فرسوده پرواز نیست
Ҳаркасии аиҷо ба қадари оҷизӣ ором дошт
هرکسی ایجا به قدر عاجزی آرام داشت
Дар ниқоби ашками охрҳсрти дил қатра зад
در نقاب اشکم آخرحسرت دل قطره زد
Ранги саҳбои пои гардидан ба табъ ҷом дошт
رنگ صهبا پای گردیدن به طبع جام داشت
Чун арақи зини нақди эсорӣ ки обаст аз ҳаё
چون عرق زین نقد ایثاری که آب است از حیا
Мо адокрдими ҳаркас аз хиҷолат вом дошт
ما اداکردیم هرکس از خجالت وام داشت
Бас ки бедил бар табоиъи ҳирси шӯҳрат ғолиб аст
بس که بیدل بر طبایع حرص شهرت غالب است
Ҷон куниҳо санги ҳам дар орзӯӣ ном дошт
جانکَنیها سنگ هم در آرزوی نام داشت