Ҳаркиро дастии зи ҳиммат буд ҷуз бар дил надошт
هرکه را دستی ز همت بود جز بر دل نداشت
Дастгоҳи партави як шамъи ин маҳфил надошт
دستگاه پرتو یک شمع این محفل نداشت
Дил ба ҳрнқшӣ ки бастами сӯрати ойӣна буд
دل به هرنقشیکه بستم صورت آیینه بود
Нусхаи таҳқиқи имкони ҷузи хат ботил надошт
نسخهٔ تحقیق امکان جز خط باطل نداشت
Ъоҷзиҳоро ғанимати дон ки дрбоби талаб
عاجزیها را غنیمت دان که درباب طلب
Дасту пое газ мекардем гум соҳил надошт
دستو پاییگز میکردیمگم ساحل نداشت
Инфеъолӣ нест дилро варна даракяши ҳаё
انفعالی نیست دل را ورنه درکیش حیا
Санги ҳамгар об мешуд уқдае мушкил надошт
سنگ همگر آبمیشد عقده ای مشکل نداشت
Зиндагӣ дар печу тоби саъии биҷо мурдан аст
زندگی در پیچ و تاب سعی بیجا مردن است
Аз тапидани олимӣ бсмл шуд ва қотил надошт
از تپیدن عالمی بسمل شد و قاتل نداشت
Хиргиҳои назари маҳви ниқоби орои сет
خیرگیهای نظر محو نقابآراییست
Варна ҳаргиз , Лайлии озоди мо , маҳмил надошт
ورنه هرگز، لیلی آزاد ما، محمل نداشت
Ғунчаҳо боли нафас дар парда дил сӯхтанд
غنچهها بال نفس در پردهٔ دل سوختند
Айши ин боғи имтидоди рақси як бсмл надошт
عیش این باغ امتداد رقص یک بسمل نداشت
Шухии мавҷ карам шуд инфеъоли ҷурми мо
شوخی موج کرم شد انفعال جرم ما
Ин муҳӣти обии бурун аз ҷабҳа соил надошт
این محیط آبی برون از جبههٔ سایل نداشت
Ҳамчуи шабнами гиря бар мо роҳи ҷавлон баста аст
همچو شبنم گریه بر ما راه جولان بسته است
Чашми мо то буд бе нами ин биёбон гул надошт
چشم ما تا بود بینم این بیابان گل نداشت
Сарви гулзори таманнои тавқи қамарӣ дар бар аст
سرو گلزار تمنا طوق قمری در بر است
Гул накард аз синаам оҳӣ ки доғ дил надошт
گل نکرد از سینهام آهیکه داغ دل نداشت
Ашкам ва гум кардаам аз заъфи роҳи изтироб
اشکم و گم کردهام از ضعف راه اضطراب
Варна ин раҳи лағзиш по доштгар манзил надошт
ورنه این ره لغزش پا داشتگر منزل نداشت
Нақш ӯ аз изтиробам дар нафас сӯрат набаст
نقش او از اضطرابم در نفس صورت نبست
Ҳасанро ойӣна мебоист ва ин бедил надошт
حسن را آیینه میبایست و این بیدل نداشت