Ту азони хилвати якто чаҳ хабар хоҳӣ дошт
تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت
Гар шӯии ҳалқа ки чашми онсӯӣ дар хоҳӣ дошт
گر شوی حلقهکه چشم آنسوی در خواهی داشت
Збни шабистони ҳаваси ишва чаҳ хоҳӣ хӯрдан
زبن شبستان هوس عشوه چه خواهی خوردن
Шамъи сони гул ба сар аз боғи саҳар хоҳӣ дошт
شمعسانگل به سر از باغ سحر خواهی داشت
Як арақи воргар аз шарми талаби оби шӯй
یک عرقوارگر از شرم طلب آب شوی
То абади дрграҳи қатраи гуҳар хоҳӣ дошт
تا ابد درگره قطرهگهر خواهی داشت
Шаб васласт кунун доман ӯ муҳками дор
شب وصل استکنون دامن او محکمدار
Поси номӯси адаби вақт дгрхўоҳӣ дошт
پاس ناموس ادب وقت دگرخواهی داشت
Тӯҳмати номи таҷарруд ба масеҳо ситам аст
تهمت نام تجرد به مسیحا ستم است
Михлӣ дар дили худ сӯзан агар хоҳӣ дошт
میخلی در دل خود سوزن اگر خواهی داشت
Як ҳалаби шишагар аз ҳар қидмат ме ҷӯшад
یک حلب شیشهگر از هر قدمت میجوشد
Хотроблаҳ дар сайру сафар хоҳӣ дошт
خاطرآبله در سیر و سفر خواهی داشت
Гар бисӯзӣ варақ на фалаки азотши ишқ
گر بسوزی ورقنه فلک ازآتش عشق
Ёдгори ману дили як ду шарар хоҳӣ дошт
یادگار من و دل یک دو شرر خواهی داشت
Бедили ин бори амонат ба замини суди сарат
بیدل این بار امانت به زمین سود سرت
Токҷоҷомаҳи маъшӯқ ба бар хоҳӣ дошт
تاکجاجامهٔمعشوق بهبر خواهیداشت