Гркмондори хаёлат дар зиҳи оради тир ро
گر کماندار خیالت در زه آرد تیر را
Ҳар бен мӯи чашм умедӣ шавад нахҷӣр ро
هر بن مو چشم امیدی شود نخجیر را
Ёди рухсорати ҷабини фикрро ойӣнаи сохт
یاد رخسارت جبین فکر را آیینه ساخت
Ҳарф зулфат кард сунбули риштаи тақрир ро
حرف زلفت کرد سنبل رشتهٔ تقریر را
Барнаме дорад иморати хоки саҳрои ҷунун
برنمیدارد عمارت خاک صحرای جنون
Хоҳӣ ободам кунӣ бар боди даҳ таъмир ро
خواهی آبادم کنی بر باد ده تعمیر را
Монеъи битобии озодагон фӯлод нест
مانع بیتابی آزادگان فولاد نیست
Нола дар ваҳшати гиребон май дарди занҷир ро
ناله در وحشت گریبان میدرّد زنجیر را
Сахт душвораст пардози шикасти ранги ман
سخت دشوارست پرداز شکست رنگ من
Башикан эй наққоши ӣнҷои хомаи тасвир ро
بشکن ای نقاش اینجا خامهٔ تصویر را
Мавҷи хӯни ман ки оташи доғ гармӣҳои ӯст
موج خون منکه آتش داغ گرمیهای اوست
намекунад боли самандари ҷавҳари шамшер ро
میکند بال سمندر جوهر شمشیر را
Чун раҳи хобидаи зини хобӣ ки файзаш кам мабод
چون ره خوابیده زین خوابی که فیضش کم مباد
То ба манзил бардаам сарриштаи таъбир ро
تا به منزل بردهام سررشتهٔ تعبیر را
Гурба ин ваҷдаст шӯри ваҳшат девона ам
گر به این وجدست شور وحشت دیوانهام
Доғ ҳайрат мекунад чун нақши пои знҷирро
داغ حیرت میکند چون نقش پا زنجیر را
Пой то сари дардам аммо заҳмат кас нестам
پای تا سر دردم اما زحمت کس نیستم
Нолаам дар сина хирман мекунад таъсир ро
نالهام در سینه خرمن میکند تأثیر را
Токии азғФлт ба қайд ҷисм фарсоед дилат
تا کی از غفلت به قید جسم فرساید دلت
Як нафас бар боди даҳ ин хоки домангир ро
یک نفس بر باد ده این خاک دامنگیر را
Субҳ ъшртгоаҳ ҳастӣ азшФқ обистан аст
صبح عشرتگاه هستی از شفق آبستن است
Нест ҷузи хӯнгар бполоидксии ин шер ро
نیست جز خون گر بپالاید کسی این شیر را
Даст аз дунё бидору доман оҳӣ бигир
دست از دنیا بدار و دامن آهی بگیر
То бадонеи ҳамчуи бедили қадари дор вагир ро
تا بدانی همچو بیدل قدر دار و گیر را