Шаби ҳуҷуми ҷилва ӯ дар хаёлам ҷо гирифт

شب هجوم جلوه او در خیالم جا گرفت

Он қадр болид дили коиинаҳ дар саҳро гирифт

آنقدر بالید دل‌ کایینه در صحرا گرفت

Аздли равшани мулоими тинатиро чора нест

ازدل روشن ملایم طینتی را چاره نیست

Пунбаи худ рое тавонад аз сари миногрФт

پنبه خود رایی تواند از سر میناگرفت

Саъии гардун аз замини мушкил ки бардорад маро

سعی‌ گردون از زمین مشکل‌ که بردارد مرا

Қатари ҳро аздсти хок ташна натавон вогрФт

قطر‌‌ه را ازدست خاک تشنه نتوان واگرفت

Дар гулистонӣ ки булбул буд ҳар барги гулаш

در گلستانی ‌که بلبل بود هر برگ گلش

Пайкарамро хомшӣ чун ғунчаи срто по гирифт

پیکرم را خامشی چون غنچه سرتا پا گرفت

Сахт ноёбаст матлаб варна кӯшиш кам набӯд

سخت‌ نایاب‌ است‌ مطلب‌ ورنه‌ کوشش‌ کم نبود

Эҳтиёҷ аз ноумедии ранг истиғно гирифт

احتیاج از ناامیدی رنگ استغنا گرفت

Токӣ аз андешаи тамкини гронҷони зистан

تاکی از اندیشهٔ تمکین‌گرانجان زیستن

Қроаҳи моро чўгўҳри л дар ин дпокрФт

قراهٔ ما را چوگوهر ‌ل در این دپاکرفت

Гар баланд уфтад чўгрдўни нашъаи ворастагӣ

گر بلند افتد چوگردون نشئهٔ وارستگی

наме тавон домони ҳиммат аз сар дунё гирифт

می‌توان دامان همت از سر دنیا گرفت

Дар риёзи даҳр , моро сабз кард озодагӣ

در ریاض دهر، ما را سبز کرد آزادگی

Бе барӣҳо ӣнқадар , чун сарв , дасти могрФт

بی‌بریها اینقدر، چون سرو، دست ماگرفت

Збни ҳамаи асбоби навмидӣ чаҳ бргирдксӣ

زبن همه اسباب نومیدی چه برگیردکسی

Ончӣ май бояд гирифтани даст ногиро гирифт

آنچه می‌باید ‌گرفتن دست ناگیرا گرفت

Уқдае азкор мо нагушӯд саъии норасо

عقده‌ای ازکار ما نگشود سعی نارسا

Нохуни тадбири мо охири дили моро гирифт

ناخن تدبیر ما آخر دل ما را گرفت

Чашми банду зӯр бар дил кун ки дар офоқ нест

چشم بند و زور بر دل‌کن‌که در آفاق نیست

Он қадри авҷӣ ки як мижгони тавон бологрФт

آنقدر اوجی‌که یک مژگان توان بالاگرفت

То шавад бедил ба науммат сиккаи осӯдагӣ

تا شود بیدل به نامت سکهٔ آسودگی

Хоксорӣ дар нигин бояд чу нақш по гирифт

خاکساری در نگین باید چو نقش پا گرفت