Даии ҳарфи хиромаш ба лабами бол гшо рафт
دی حرف خرامش به لبم بالگشا رفت
Дил дар бар ман буд надонам ба куҷо рафт
دل در بر من بود ندانم به کجا رفت
Худдорӣу побӯси хаёлаш чаҳ хаёл аст
خودداریو پابوس خیالش چه خیال است
Май боядам аз дасти худ онҷо чу ҳино рафт
میبایدم از دست خود آنجا چو حنا رفت
Моу гули ин боғ ба ҳам сохта будем
ما و گل این باغ به هم ساخته بودیم
Фурсат тнк афтод сару барг вафо рафт
فرصت تنک افتاد سر و برگ وفا رفت
Пеш ки гиребони дирам эй вой чаҳ созам
پیش که گریبان درم ای وای چه سازم
Кони танги қабо аз барам оғӯш гшо рафт
کان تنگقبا از برم آغوشگشا رفت
Дар малик хаёл омад ва рафт нафасӣ буд
در ملک خیال آمد و رفت نفسی بود
Акнӯн хабари дил ки диҳад қосид мо рафт
اکنون خبر دل که دهد قاصد ما رفت
Фурсати шимури ваҳми амл чанд тавон зист
فرصت شمر وهم امل چند توان زیست
Ин ваъдаи дидори қиёмат ба куҷо рафт
این وعدهٔ دیدار قیامت به کجا رفت
Ҳар хорка дидам мижае ашк фишон буд
هر خارکه دیدم مژهای اشکفشان بود
Ҳайронами азпни дашти кадоми обила по рафт
حیرانم ازپن دشت کدام آبلهپا رفت
Мақдӯрӣ агар нест чаҳ ҳосили зи ҳидоят
مقدوری اگر نیست چه حاصل ز هدایت
Ҳшдоркаҳ бепо натавон раҳ ба Асо рафт
هشدارکه بیپا نتوان ره به عصا رفت
Даъвати ҳавасони сахт таколиф камӣнанд
دعوت هوسان سخت تکالیف کمینند
эй оби рух шарм нахоҳӣ ҳама ҷо рафт
ای آب رخ شرم نخواهی همه جا رفت
Бар мо ҳаваси боли ҳумои сояи ниФкнд
بر ما هوس بال هما سایه نیفکند
Сад шукр ки ин занги зи ойӣна мо рафт
صد شکر که این زنگ ز آیینهٔ ما رفت
Мӯ кард сиёҳӣ , дами хомӯшии чинӣ
مو کرد سیاهی، دم خاموشی چینی
Шуд серумаи хати ҷодаи зи роҳӣ ки садо рафт
شد سرمه خط جاده ز راهی که صدا رفت
Чун ранг аён нест ки ин ҳастӣ мавҳум
چونرنگ عیان نیست که این هستی موهوم
Омад зкҷо омад ва гар рафт куҷо рафт
آمد زکجا آمد و گر رفت کجا رفت
Аз умри ҳамин қадари ду то монад ба ёдам
از عمر همین قدر دو تا ماند به یادم
Ин Рахши сабки сайри аҷаби наъл намо рафт
این رخش سبکسیر عجب نعلنما رفت
Бедил дам ҳастӣ ба назарҳо сабкам кард
بیدل دم هستی به نظرها سبکم کرد
Хокам чу саҳар аз нафаси охир ба ҳаво рафт
خاکم چو سحر از نفس آخر به هوا رفت