Саъии рӯзии доштами охири надомат пеш рафт
سعی روزی داشتم آخر ندامت پیش رفت
Осо ҳар суди Ни дасти андакии з хеш рафт
آسا هر سودن دستاندکی ز خویش رفت
Олам асбоб ҳастӣ чун адам чизе надошт
عالم اسباب هستی چون عدم چیزی نداشت
Ҳар киро дидем дарвеш омад ва дарвеш рафт
هر که را دیدیم درویش آمد و درویش رفت
Оҳ аз он мағрур бе дардии казин мотмсро
آه از آن مغرور بیدردی کزین ماتمسرا
Ҳамчуи ашки дида бе нами тағофул кеш рафт
همچو اشکدیدهٔ بینم تغافلکیش رفت
Сад саҳари шӯр табассум дошт лаълаш лек ҳайф
صد سحر شور تبسم داشت لعلش لیک حیف
Ин намаки пари бихбр аз синаҳои риш рафт
این نمک پر بیخبر از سینههای ریش رفت
Субҳ ҳар иқболи ғофил аз шаб идбор нест
صبح هر اقبال غافل از شب ادبار نیست
эй басои ҳасанӣ ки аз хат , сар ба ҷайб риш рафт
ایبسا حسنی که از خط،سر به جیب ریش رفت
Пайрави халқи ?данӣ бӯдани зғиртҳости давр
پیرو خلق دنی بودن زغیرتهاست دور
Шермардонро набояд бар тариқ мяш рафт
شیرمردان را نباید بر طریق میش رفت
Збни надомати ҷузи таҳайюр бо чаҳ прдоздксӣ
زبن ندامت جز تحیر با چه پردازدکسی
Умри фурсат дар назар кам омад аз бас беш рафт
عمر فرصت در نظر کم آمد از بس بیش رفت
Амни хоҳии ташнаи ташвиши табъ кас мабош
امنخواهی تشنهٔتشویش طبعکس مباش
Хӯни фосиди рӯзгораш дар хумор неш рафт
خون فاسد روزگارش در خمار نیش رفت
Шуғли аъмол дигар , бисёр буд , аммо чаҳ суд
شغل اعمال دگر، بسیار بود، اما چه سود
Ҳарки дар базм хаёл омад хаёл андеш рафт
هرکه در بزم خیال آمد خیالاندیش رفت
Чораи ин дард бедармон надорад ҳеҷ кас
چارهٔ این درد بیدرمان ندارد هیچ کس
Марг пеш омад замонӣ каз нафас ташвиш рафт
مرگ پیش آمد زمانیکز نفس تشویش رفت
Бо адаби ҷӯшидае бедили зи ҳазён дам мазан
با ادب جوشیدهای بیدل ز هذیان دم مزن
Мавҷи гавҳари бастаро шухӣ нахоҳад пеш рафт
موج گوهر بسته را شوخی نخواهد پیش رفت